Ολιστικό, γιατί προβλέπει κάτω από την ομπρέλα της «πράσινης μετάβασης» την αναδιάταξη του παραγωγικού, οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου. Δικαιότερο γιατί έχει ως πρόταγμα τη μείωση των ανισοτήτων και τη φράση «να μην μείνει κανείς πίσω», καθώς και τη διαφύλαξη ως δημόσιων αγαθών, της υγείας, του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, της στέγης, των μετακινήσεων.

Και ρεαλιστικό, όπως αποδείχθηκε από τη δημιουργία του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, που λόγω πανδημίας έσπασε το ταμπού του κοινού δανεισμού της ΕΕ και η μέριμνα για τους πολίτες πέρασε σε πρώτο πλάνο, έναντι της οικονομίας του κέρδους.

«Το Ταμείο Ανάκαμψης απέδειξε πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, αρκεί να το θελήσουμε και να σχεδιάσουμε γι’ αυτόν», λέει, προσθέτοντας ότι η συνέχιση αυτών των πολιτικών θα εξαρτηθεί από τις πολιτικές δυνάμεις που θα στείλουν οι πολίτες στις Βρυξέλλες.

Για την ΚΑΠ τονίζει ότι είναι “ένα σύστημα που δεν υπηρετεί ούτε τους παραγωγούς ούτε τους καταναλωτές και μάλιστα επιβαρύνει την υγεία και την τσέπη μας”. Και είναι ένα σχέδιο που οι Πράσινοι δεν το ψήφισαν ενώ κατηγορούνται για τις αδυναμίες του.

Ο κ. Κόκκαλης αμφισβητεί την πράσινη πολιτική της κυβέρνησης, λέγοντας ότι ο πρωθυπουργός εξήγγειλε μεν τη δημιουργία των θαλάσσιων πάρκων, αλλά «δεν μας είπε ότι οι συνολικά 90 προστατευόμενες περιοχές γειτνιάζουν με τα οικόπεδα που έχουν παραχωρηθεί σε πετρελαϊκές επιχειρήσεις για έρευνα και εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου».

Τέλος, εκφράζει την πεποίθηση ότι ο ΚΟΣΜΟΣ θα εκλέξει εκπρόσωπο στις ευρωεκλογές και θα συνεχίσει την πορεία του και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο, πιστεύει ότι πρέπει να γίνουν βήματα υπέρ ενός οργανωμένου διαλόγου μεταξύ των δυνάμεων της δημοκρατίας, της προόδου και του ορθολογισμού, ώστε να διαμορφωθούν οι συνθήκες αλλαγής του πολιτικού σκηνικού. Αυτός ήταν και ο λόγος της πρόσφατης επιστολής του προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

(με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi)