Κατά τη διάρκεια μιας μελέτης για τις κατασκευαστικές πρακτικές της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, μια ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, χρησιμοποίησε σαρωτές λέιζερ υψηλής ανάλυσης, στους τοίχους ενός ναού στον αρχαιολογικό χώρο Κίτιον-Καθαρή στη Λάρνακα της Κύπρου.
Η σάρωση αποκάλυψε 23 επιπλέον άγνωστα χαρακτικά πλοίων, στον νότιο τοίχο του ναού, ο οποίος έχει θέα στον κόλπο, όπου πιθανότατα βρισκόταν το αρχαίο λιμάνι της πόλης. Η ανακάλυψη αυτή ανατρέπει μια παλαιότερη μελέτη του 1982, η οποία είχε καταγράψει μόλις 19 χαρακτικά πλοίων και είχε συμπεράνει ότι είχαν δημιουργηθεί όλα την ίδια περίπου χρονική περίοδο.
Τα νέα στοιχεία από τις σαρώσεις λέιζερ δείχνουν ότι ένα από τα πέτρινα μπλοκ, το οποίο είχε προστεθεί στον τοίχο ως επισκευή περίπου 150 χρόνια μετά την αρχική κατασκευή του ναού, έφερε επίσης το χάραγμα ενός πλοίου. Αυτό αποδεικνύει ότι τα χαρακτικά δεν έγιναν ταυτόχρονα, αλλά δημιουργήθηκαν σταδιακά σε ένα βάθος χρόνου που αγγίζει τα 300 χρόνια, αποτυπώνοντας τη διαρκή σχέση της κοινότητας με τη θάλασσα.
Η επιστημονική εξέταση των σχεδίων ταυτοποίησε μια μεγάλη ποικιλία ναυτικών τύπων της εποχής. Ανάμεσα στα χαρακτικά αναγνωρίστηκαν εμπορικά πλοία της Λεβαντίνης, μινωικά ιστιοφόρα, γαλέρες από την ακτή του Καρμήλου, καθώς και ένα τοπικό κυπριακό σκάφος. Η συνύπαρξη αυτών των διαφορετικών στυλ και η εξέλιξή τους μέσα στους αιώνες επιβεβαιώνουν ότι η ναυσιπλοΐα και το θαλάσσιο εμπόριο αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής και της οικονομίας της αρχαίας Κύπρου, μετατρέποντας τον τοίχο του ναού σε ένα διαχρονικό αρχείο της μεσογειακής ναυτιλίας.
