Κατά τη διάρκεια προπαρασκευαστικών βιομηχανικών εργασιών στη νοτιοανατολική Νορβηγία, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν ίχνη από κάρβουνο και πέτρες, σπασμένες από τη θερμότητα. Η πρώτη εκτίμηση της ομάδας ήταν ότι επρόκειτο για έναν απλό προϊστορικό λάκκο μαγειρέματος ή μια εστία φωτιάς, μια συνηθισμένη ανακάλυψη που προσφέρει δείγματα για ραδιοχρονολόγηση. Ωστόσο, καθώς απομακρυνόταν το ανώτερο στρώμα του εδάφους, η αρχική αυτή υπόθεση κατέρρευσε, αποκαλύπτοντας έναν σπάνιο λίθινο τάφο ηλικίας 4.000 ετών.

Η ανασκαφή αποκάλυψε έναν περίτεχνα κατασκευασμένο ταφικό θάλαμο, φτιαγμένο από μεγάλες, όρθιες πέτρινες πλάκες που ζύγιζαν εκατοντάδες κιλά, με ένα προσεκτικά στρωμένο πέτρινο δάπεδο στη βάση του. Πρόκειται για ένα εύρημα τεράστιας αρχαιολογικής αξίας, καθώς στην ανατολική Νορβηγία έχουν καταγραφεί λιγότεροι από 20 παρόμοιοι τάφοι, με το Μουσείο Πολιτιστικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Όσλο να έχει να ανασκάψει αντίστοιχο μνημείο πάνω από 25 χρόνια. Στο εσωτερικό του θαλάμου, ο οποίος χρονολογείται στην Ύστερη Νεολιθική περίοδο (περίπου 2350–1700 π.Χ.), βρέθηκαν μια λεπτοδουλεμένη αιχμή βέλους, μια μικρή χάντρα από κεχριμπάρι και διακοσμημένα κεραμικά, στοιχεία που μαρτυρούν τις ταφικές παραδόσεις των πρώτων αγροτικών κοινοτήτων της περιοχής.

Η επιστημονική ανάλυση των ευρημάτων επικεντρώνεται πλέον σε δύο βασικά μυστήρια, την απουσία ενός παραδοσιακού πέτρινου εγχειριδίου που συνήθως χαρακτηρίζει τους τάφους των πολεμιστών της εποχής, και την ανακάλυψη καμένων οστών και άνθρακα στο ένα άκρο του θαλάμου. Οι ερευνητές εξετάζουν αν τα οστά ανήκουν σε ανθρώπινη καύση, που έγινε κατά την αρχική κατασκευή ή αν ο τάφος επαναχρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα, για ένα διαφορετικό ταφικό τελετουργικό.

Επειδή τα μη καμένα οστά σπάνια επιβιώνουν στο νορβηγικό έδαφος, η ομάδα έχει συλλέξει δείγματα χώματος για ανάλυση DNA, ελπίζοντας να ρίξει φως στην ταυτότητα των νεκρών και να κατανοήσει τις πολιτισμικές επαφές με τη γειτονική Σουηδία, όπου υπάρχουν πάνω από 1.000 παρόμοιοι τάφοι.

Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ

^{photo: pixabay}