Το νέο αποτέλεσμα βασίζεται σε διελεύσεις, όπου το πέρασμα ενός πλανήτη μπροστά από ένα αστέρι μπλοκάρει μέρος του φωτός του άστρου και αποδίδει μια χαρακτηριστική πτώση στη φωτεινότητα που μπορεί να ανιχνευθεί από τηλεσκόπια. Αυτή η γενική τεχνική έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την εύρεση χιλιάδων εξωπλανητών.

Η αστροφυσικός Rosanne Di Stefano και οι συνεργάτες της αναζήτησαν βυθίσεις στη φωτεινότητα των ακτίνων Χ που ελήφθησαν από έναν τύπο αντικειμένου γνωστό ως φωτεινό δυαδικό σύστημα ακτίνων Χ. Αυτά τα αντικείμενα συνήθως περιέχουν ένα αστέρι νετρονίων ή μια μαύρη τρύπα που τραβάει αέριο από ένα κοντινό σε τροχιά συνοδό αστέρι. Το υλικό κοντά στο αστέρι νετρονίων ή τη μαύρη τρύπα υπερθερμαίνεται και λάμπει σε μήκη κύματος ακτίνων Χ.

Επειδή η περιοχή που παράγει φωτεινές ακτίνες Χ είναι μικρή, ένας πλανήτης που περνά μπροστά του θα μπορούσε να μπλοκάρει τις περισσότερες ή όλες τις ακτίνες Χ, καθιστώντας τη διέλευση ευκολότερη την ανίχνευση. Τα μέλη της ομάδας χρησιμοποίησαν αυτή την τεχνική για να ανιχνεύσουν τον υποψήφιο εξωπλανήτη σε ένα δυαδικό σύστημα που ονομάζεται M51-ULS-1.

«Η μέθοδος που αναπτύξαμε και χρησιμοποιήσαμε είναι η μόνη επί του παρόντος εφαρμόσιμη μέθοδος για την ανακάλυψη πλανητικών συστημάτων σε άλλους γαλαξίες», είπε ο Δρ Ντι Στέφανο, από το Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν στο Κέιμπριτζ των ΗΠΑ, στο BBC News.

Στη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Astronomy, οι ερευνητές, με επικεφαλής την αστροφυσικό Rosanne Di Stefano, υποστηρίζουν ότι το αστέρι M51-ULS-1, μπορεί να «φιλοξενεί» έναν πλανήτη στο μέγεθος του Κρόνου, που βρίσκεται στην απόσταση, περίπου, από τον κυανό γίγαντα, που βρίσκεται ο Ουρανός από τον ήλιο μας.

Εάν αυτός ο πλανήτης υπάρχει πραγματικά, το M51-ULS-1 θα σηματοδοτούσε το πρώτο αστρικό σύστημα σε έναν άλλο γαλαξία, που έχει έναν «εξωπλανήτη» ή έναν πλανήτη που βρίσκεται έξω από τον γαλαξία μας!

Πάντως οι ερευνητές παραδέχονται ότι χρειάζονται περισσότερα δεδομένα για να επαληθευτεί η ερμηνεία τους.

(Protothema)