Τώρα, μια νέα μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της σύνδεσης μεταξύ των μοναδικών ιδιοτήτων αυτών των βράχων και των ανθρώπων που ζωγράφισαν στην επιφάνειά τους εικόνες ανθρώπων, άλκες, ντράμερ, βάρκες και υβρίδια ανθρώπου-ζώου.

Οι λίμνες της Φινλανδίας εμφανίστηκαν μετά την ύφεση του ηπειρωτικού στρώματος πάγου, αφήνοντας πίσω του έως και 35.000 μικρές και μεγάλες λίμνες. Ο πάγος έλιωνε και εμφανιζόταν το στοιχείο του γρανίτη, κάνοντας το σημείο να αποκτά ένα ακουστικό προφίλ.

Οι ζωγραφισμένες εικόνες στους βράχους παρουσιάζουν ένα οπτικοακουστικό θέαμα.«Οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες καθώς τα νερά κυλούσαν άκουγαν τις ζωγραφισμένες άλκες να “μιλάνε” και τις ανθρώπινες μορφές να απαντούν με μια φωνή που έμοιαζε με τη δική τους», δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης και αρχαιολόγος Riitta Rainio.

Αν και οι ήχοι και η μουσική των προϊστορικών ανθρώπων είναι πέρα ​​από τις δυνατότητές μας, η μελέτη δείχνει ότι το φυσικό περιβάλλον συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητές τους, συν-δονώντας και δημιουργώντας αμοιβαίες απτές συναντήσεις μεταξύ του ανθρώπινου και του περισσότερου από ανθρώπινου κόσμου.

«Η δυνατότητα αμοιβαίας επικοινωνίας με το φυσικό περιβάλλον ή την πραγματικότητα περισσότερο από ανθρώπινη μπορεί να ήταν ένας ουσιαστικός λόγος για τον οποίο επισκέφθηκαν και ζωγραφίστηκαν αυτοί οι βράχοι και γιατί οι προσφορές αφέθηκαν σε αυτούς».

Τα αντηχητικά χαρακτηριστικά του τοπίου έχουν επίσης αναγνωριστεί ότι έπαιξαν ρόλο σε κοινωνικο-θρησκευτικές πρακτικές στα βουνά των Άνδεων, όπου μια τοποθεσία πριν από τις Ίνκας που ονομάζεται Viejo Sangayaico βρέθηκε να είχε μια μεγάλη “πίστα χορού” στην οποία οι αντίλαλοι από τους γύρω λόφους έδιναν περισσότερο ήχο.

Με πληροφορίες από goodnewsnetwork / photo: pixabay