Είχαν ειδοποιηθεί από νωρίς ότι θα τους επισκεφθούν οι άνθρωποι της Gentle Carousel Miniature Therapy Horses με τα αλογάκια τους και περίμεναν εναγωνίως.
Είναι οι επωφελούμενοι του Ασύλου Ανιάτων στην Αγίας Ζώνης, στην Κυψέλη. Εκατόν είκοσι άνδρες και γυναίκες από 25 χρόνων, με σύνδρομο down, άνοια, ανίατα χρόνια νοσήματα, νευρολογικές παθήσεις, εγκεφαλικά, παραλυσίες περίμεναν από το πρωί την επίσκεψη της Ήβης και της Ήρας. Γι αυτές τις δύο όμορφες, υγιείς, τετράποδες «μινιατούρες», η επίσκεψη σε κάποιο άσυλο, ορφανοτροφείο ή σχολειό είναι υπόθεση οικεία και ευχάριστη. Ενθουσιάζονται με τα χάδια και τις αγκαλιές.
Σήμερα, έχουν πλυθεί, χτενιστεί και «λουστεί» με ειδικό άρωμα και μόλις φορούν στη ράχη το σήμα της Gentle Carousel γνωρίζουν ότι αρχίζει η αποστολή τους… Παρελαύνουν καθαρές και ντελικάτες στον διάδρομο με τους παρατεταγμένους επωφελούμενους του Ασύλου και σταματούν σε όποιον επιθυμεί να τις χαϊδέψει και να τις αγκαλιάσει. Σέβονται, δεν τρομάζουν από θορύβους και φωνές, δεν φοβούνται. Είναι εκπαιδευμένες να συναναστρέφονται ανθρώπους. Καμμιά φορά μάλιστα έχοντας καλομάθει από τα χάδια και τις αγκαλιές, πεισμώνουν και αρνούνται να απομακρυνθούν από τον χώρο…
Άλλα πέντε τέτοια θεραπευτικά αλογάκια «μινιατούρες» φιλοξενούνται για να προσφέρουν κοινωνικό έργο στο καταπράσινο κτήμα της αρχιτεκτόνισσας Μίνας Καραγιάννη, στη Ραφήνα.
Η αρχή έγινε πριν από 13 χρόνια με τον Μπίλυ, ένα πόνυ, που εγκατέλειψε κάποιος σε ένα μισογκρεμισμένο σπίτι, στην Καλλιθέα. Για δύο χρόνια ζούσε με ξεροκόμματα που του πετούσαν οι γείτονες, ώσπου τον ανακάλυψε η κ. Καραγιάννη και τον πήρε στο κτήμα. Έτσι ανακάλυψε τις θεραπευτικές ιδιότητες των μικρών αλόγων και κυρίως εκείνων της φυλής «μινιατούρα» (διαφέρει από το πόνυ) του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Gentle Carousel, που 25 χρόνια τώρα δραστηριοποιείται στη μακρινή Φλόριντα και κάνει θαύματα. Τα ζώα αυτής της φυλής εκπαιδεύονται στη συναναστροφή με τον άνθρωπο. Η επικοινωνία του αλόγου με τον βαθύτερο συναισθηματικό κόσμο ενός ανθρώπου, που χρήζει ιδιαίτερης φροντίδας, είναι μία ανεκτίμητη προσφορά. Το ζώο μοιράζει απλόχερα χαρά και ευεξία, ενδυναμώνει τον ψυχισμό του, προσφέρει ασφάλεια και αυτοπεποίθηση.
Άλογα «μινιατούρες» δεν υπήρχαν στην Ελλάδα, παρότι εδώ πρωτοεμφανίστηκαν (σε σπηλιά του Πικερμίου οι επιστήμονες ανακάλυψαν εγχάρακτες παραστάσεις τέτοιων ιππαρίων της παλαιολιθικής εποχής). Η κ. Καραγιάννη απευθύνθηκε στους Αμερικανούς και ζήτησε να υπηρετήσει τον σκοπό τους εδώ. Ήταν δύσπιστοι. Τα συγκεκριμένα αλογάκια δεν ιππεύονται. Η αποστολή τους είναι καθαρά θεραπευτική, η φροντίδα τους δαπανηρή και χρονοβόρα και στην Αμερική -όπως κι εδώ, άλλωστε- το φαινόμενο της εγκατάλειψης ζώων είναι σύνηθες. Επέμεινε και τους φιλοξένησε στην Αθήνα. Όταν εκείνοι πείστηκαν για την καλή της πρόσθεση, αποφάσισαν να της στείλουν πέντε μινιατούρες επί πληρωμή και μία ως δώρο παρέχοντάς της φυσικά και την κατάλληλη εκπαίδευση στον χειρισμό τους. Το κόστος του κάθε ζώου άγγιζε τα 12.000 ευρώ. Η κατασκευή των στάβλων, η τροποποίηση του αυτοκινήτου μεταφοράς τους, στο στήσιμο όλη της υποδομής φιλοξενίας τους διόγκωσαν το πακέτο των εξόδων.
«Είχα τα χρήματα και τα έδωσα. Είχα τον χώρο, είχα και την πίστη ότι θα τα καταφέρω. Η προσφορά αυτών των ζώων στον άνθρωπο είναι ανεκτίμητη. Έχω δει παιδί με σύνδρομο down να μιλά στο αλογάκι γνωρίζοντας από τους συνοδούς του ότι πριν δεν είχε αρθρώσει ποτέ λέξη! Σ΄ αυτά 13 χρόνια που πέρασαν έχω ζήσει 10-12 τέτοια μικρά θαύματα και είμαι ευγνώμων! Το μηνιαίο κόστος συντήρησης των ζώων αυτών αγγίζει τις 4.000 ευρώ. Οι Αμερικανοί με είχαν προειδοποιήσει να μην προχωρήσω στο εγχείρημα αν δεν είμαι σίγουρη ότι θα βρω χορηγούς. Ήμουν αισιόδοξη, αλλά δυστυχώς… Καλύπτω μόνη μου τα έξοδα. Έχω εξοντωθεί οικονομικά, αλλά δεν έχω μετανιώσει. Αυτά τα αλογάκια με έκαναν καλύτερο άνθρωπο. Έμαθα να μην κοιτώ τις λεπτομέρειες, να εστιάζω στα σημαντικά, να βάζω άλλες προτεραιότητες. Άλλαξε η κοσμοθεωρία μου» εξομολογείται στο ΑΠΕ η κ. Καραγιάννη.
Ύστερα από πρόσκληση, η ίδια και οι συνεργάτες της επισκέπτονται με δύο «μινιατούρες» τους ιδρύματα ατόμων με αναπηρίες, ορφανοτροφεία, γηροκομεία, σχολεία, όπου «τρέχουν» επτά διαφορετικά εκπαιδευτικά προγράμματα. Τα ζώα είναι ήρεμα, φιλικά, εκπαιδευμένα να προσεγγίζονται, να χαϊδεύονται και να προσφέρουν χαρά. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους που η καθημερινότητά τους είναι συγκεκριμένη, το να ανοίγει η πόρτα ενός θαλάμου σε ένα γηροκομείο ή μιας αίθουσας σε ένα σχολείο και να μπαίνουν δύο αλογάκια, μοιάζει με θαύμα. Επόμενος στόχος είναι οι επισκέψεις σε γυναικείες φυλακές με παιδάκια, πανεπιστήμια και νοσοκομεία.
Βασική επιδίωξη της κ. Καραγιάννη, είναι να ευαισθητοποιήσει προς την κατεύθυνση δημιουργίας ενός προστατευτικού πλαισίου για τα άλογα «μινιατούρες». Να ενταχθούν ως κατηγορία θεραπευτικών ζώων σε κάποιο νομικό πλαίσιο, που θα διέπεται από όρους και κανονισμούς, έτσι ώστε να αποτελέσουν κάποτε κεφάλαιο εθνικής περιουσίας με σαφή κοινωνική προσφορά και να τύχουν της απαιτούμενης φροντίδας, χωρίς να χρειάζεται ένας εθελοντικός φορέας.
«Δεν έχουμε καταλάβει ότι τα ζώα και κυρίως αυτά τα αλογάκια, που χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα, που δεν μπορούν να ζήσουν μακριά από τον άνθρωπο, που υπάρχουν για να προσφέρουν στον άνθρωπο, δεν είναι παιχνίδια. Κάποτε μου πρότεινε ένας εφοπλιστής να του πουλήσω ένα αλογάκι ως pet για τα παιδιά του. Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα συνέβαινε στο ζώο όταν τα παιδιά θα μεγάλωναν…» καταλήγει.
ΑΠΕ-ΜΠΕ – Τ.Α. Μανιατέα/ photo: pixabay
