Αυτά τα περίτεχνα ξύλινα ομοιώματα χρονολογούνται κυρίως από το Μέσο Βασίλειο της αρχαίας Αιγύπτου, γύρω στο 2000 με 1800 π.Χ., και αποτελούν μερικά από τα πιο ζωντανά στιγμιότυπα της καθημερινότητας που έχουν διασωθεί ποτέ.

Τα πιο διάσημα και καλοδιατηρημένα από αυτά ανακαλύφθηκαν το 1920 σε έναν μυστικό, σφραγισμένο θάλαμο στον τάφο του υψηλόβαθμου αξιωματούχου Μεκέτρε στις Θήβες, όπου είχαν μείνει ανέγγιχτα για τέσσερις χιλιετίες.

Πίσω από την παιδική, σχεδόν παραμυθένια όψη αυτών των μινιατούρων, κρύβεται μια βαθιά θρησκευτική και μεταφυσική πίστη των αρχαίων Αιγυπτίων. Τα ομοιώματα αυτά δεν κατασκευάστηκαν ως παιδικά παιχνίδια, αλλά ως ιερά ταφικά κτερίσματα με σκοπό να υπηρετούν τον νεκρό στη μετά θάνατον ζωή. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν πως μέσω της μαγείας, οι ξύλινοι εργάτες, οι αγρότες, οι αρτοποιοί, οι ζυθοποιοί και οι βοσκοί θα ζωντάνευαν στον κάτω κόσμο, εξασφαλίζοντας στον ιδιοκτήτη του τάφου αιώνια αφθονία, τροφή, φρέσκο ψωμί, μπίρα και άνεση, ακριβώς όπως απολάμβανε όσο ήταν εν ζωή.

Η λεπτομέρεια με την οποία σκαλίστηκαν και ζωγραφίστηκαν αυτές οι σκηνές προσφέρει στους σύγχρονους ιστορικούς ένα μοναδικό παράθυρο στο παρελθόν, λειτουργώντας σαν τρισδιάστατες φωτογραφίες της εποχής. Μέσα από στάβλους γεμάτους βοοειδή, σιταποθήκες, εργαστήρια υφαντικής, κήπους με συκομουριές και πολυτελή πλοιάρια στον Νείλο, αποκαλύπτεται ολόκληρη η κοινωνική οργάνωση, η γεωργία και οι τέχνες της αρχαίας Αιγύπτου.

Σήμερα, οι μοναδικοί αυτοί θησαυροί φυλάσσονται και εκτίθενται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης και στο Αιγυπτιακό Μουσείο του Καΐρου, αποδεικνύοντας πως η ανθρώπινη φαντασία και λεπτομέρεια του 2000 π.Χ. ταξίδεψε στο σήμερα.

Δείτε ΕΔΩ

^{photo: pixabay}