Η ανακάλυψη αυτή υπόσχεται να φέρει επανάσταση στην ασφάλεια των δορυφόρων και των διαστημοπλοίων. Η ερευνητική ομάδα του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Νταλιάν απέδειξε ότι η συγκεκριμένη γεωμετρία ξεπερνά σε απόδοση κάθε παραδοσιακή θωράκιση αλουμινίου που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Το πρόβλημα με τα διαστημικά σκουπίδια στην τροχιά της Γης, παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις, καθώς εκατομμύρια κομμάτια από παλιούς δορυφόρους και πυραύλους κινούνται με την ιλιγγιώδη ταχύτητα των 28.000 χιλιομέτρων την ώρα γύρω από τη Γη. Σε τέτοιες ταχύτητες, ακόμη και ένα μικροσκοπικό θραύσμα λίγων χιλιοστών, μπορεί να τρυπήσει τα τοιχώματα ενός διαστημοπλοίου σαν αληθινή σφαίρα. Για δεκαετίες οι μηχανικοί βασίζονταν στην παραδοσιακή ασπίδα Whipple, η οποία διασπά τα σκουπίδια σε μικρότερα κομμάτια, αλλά αποδεικνύεται ανεπαρκής για μεγαλύτερα αντικείμενα, εκτός αν προστεθεί επιπλέον βάρος, που εκτοξεύει το κόστος εκτόξευσης.

Η νέα εφεύρεση βασίζεται στην παρατήρηση ότι το τσόφλι του αυγού σπάει εύκολα σε ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά αντέχει σε τεράστιες δυνάμεις, όταν αυτές κατανέμονται σε ολόκληρη την καμπύλη επιφάνειά του. Οι επιστήμονες αντέγραψαν αυτή τη δομή, δημιουργώντας μια διάταξη από κούφια αλουμινένια «αυγά» μήκους δώδεκα χιλιοστών, τα οποία γέμισαν με νερό και τοποθέτησαν ανάμεσα σε μεταλλικές πλάκες. Όταν ένα διαστημικό σκουπίδι χτυπά αυτή την ασπίδα, τα αλουμινένια αυγά παραμορφώνονται διαδοχικά, απορροφώντας την ενέργεια και στέλνοντας τα κρουστικά κύματα προς τα πλάγια, μακριά από το σώμα του σκάφους.

Οι ηλεκτρονικές προσομοιώσεις με βλήματα που κινούνταν με 17.000 μίλια την ώρα έδειξαν ότι η διάταξη με τις μυτερές άκρες των αυγών στραμμένες προς την απειλή, είχε τα καλύτερα αποτελέσματα. Η συγκεκριμένη διαρρύθμιση έριξε την τελική ταχύτητα του βλήματος στα 2.600 μέτρα το δευτερόλεπτο, αφήνοντας πίσω της φαρδιές και ακανόνιστες τρύπες στην ασπίδα. Αυτό το μοτίβο ζημιάς αποδεικνύει ότι η καταστροφική ενέργεια της πρόσκρουσης διασκορπίστηκε με ασφάλεια στα πλαϊνά τοιχώματα, αντί να παραμείνει συγκεντρωμένη στην αρχική πορεία του βλήματος.

Η πρωτοποριακή αυτή μελέτη, αποδεικνύει ότι οι λύσεις για τις πιο σύνθετες προκλήσεις της διαστημικής μηχανικής μπορούν μερικές φορές να βρεθούν στα πιο απλά και εύθραυστα θαύματα της φύσης. Η αντικατάσταση των βαριών, παραδοσιακών μεταλλικών πλακών, από ελαφριές, γεμισμένες με υγρό κυψέλες, υπόσχεται να μειώσει δραματικά το βάρος των μελλοντικών σκαφών, περιορίζοντας ταυτόχρονα το κόστος των εκτοξεύσεων.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

^{photo: pixabay}