Η επιλογή της ημερομηνίας είναι βαθιά συνδεδεμένη με τους ρυθμούς της γης: αυτές τις μέρες στα τέλη Οκτωβρίου, οι οπωρώνες σε όλη τη χώρα – από τις καταπράσινες βόρειες κοιλάδες του Γκιλάν μέχρι τις οάσεις της ερήμου του Γιαζντ – γίνονται κόκκινοι, έτοιμοι για το μαζικό μάζεμα. Η καθιέρωση αυτής της ημέρας ανταποκρίνεται στην οικονομική και πολιτιστική ανάγκη να εγκαινιαστούν τα παραδοσιακά φθινοπωρινά φεστιβάλ, στιγμές που ολόκληρες κοινότητες συγκεντρώνονται για να επεξεργαστούν και να πουλήσουν τους καρπούς, μετατρέποντας τον γεωργικό μόχθο σε μια ζωντανή λαϊκή γιορτή.
Η αρχαία Περσία είναι η βοτανική προέλευση του ροδιού, το οποίο εξημερώθηκε σε αυτήν την περιοχή πριν από χιλιετίες πριν εξαπλωθεί στον υπόλοιπο κόσμο. Σήμερα, το Ιράν ιστορικά κατατάσσεται μεταξύ των κορυφαίων παραγωγών στον κόσμο, με εκατοντάδες γηγενείς ποικιλίες που κυμαίνονται από πολύ γλυκά έως ξινά φρούτα. Εκτός από την νωπή κατανάλωση, το ρόδι υποστηρίζει ένα πυκνό δίκτυο μικροοικονομιών που ειδικεύονται στην παραδοσιακή παραγωγή χυμών, ζελέδων, ξιδιού και της διάσημης μελάσας (ή πάστας) ροδιού. Αυτό το συστατικό, ένας πραγματικός ακρογωνιαίος λίθος της περσικής γαστρονομίας, παρέχει ζωντάνια και τροφή σε χιλιάδες αγροτικές οικογένειες.
Δείτε ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ
(photo: pixabay)









