Η μελέτη έγινε σε δεδομένα για μισό εκατομμύριο ενήλικες ηλικίας 37-73 ετών από την βρετανική τράπεζα δεδομένων Biobank. Οι ερευνητές μέτρησαν την έκθεση των συμμετεχόντων σε τρεις τύπους καταστημάτων εστίασης: μπαρ/παμπ, εστιατόρια/καφετέριες και εστιατόρια γρήγορου φαγητού. Η έκθεση καθορίστηκε με βάση την εγγύτητα (διαβίωση σε απόσταση ενός χιλιομέτρου ή 15 λεπτών με τα πόδια) και την πυκνότητα (αριθμό των καταστημάτων έτοιμου φαγητού εντός ενός χιλιομέτρου).

Η μελέτη κατέγραψε σχεδόν 13.000 περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας κατά τη διάρκεια δωδεκαετούς περιόδου παρακολούθησης και διαπίστωσε ότι η μεγαλύτερη εγγύτητα και πυκνότητα καταστημάτων έτοιμου προς κατανάλωση φαγητού σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας. Συνολικά, οι συμμετέχοντες που ζούσαν σε περιοχή με υψηλότερη πυκνότητα καταστημάτων έτοιμου φαγητού (περιοχή με έντεκα ή περισσότερα καταστήματα έτοιμου φαγητού εντός ενός χιλιομέτρου) είχαν 16% μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν καταστήματα έτοιμου φαγητού κοντά στο σπίτι τους.

Όσοι βρίσκονταν σε περιοχές με την υψηλότερη πυκνότητα σε παμπ και μπαρ εμφάνιζαν 14% υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ όσοι ζούσαν στις περιοχές με την υψηλότερη πυκνότητα σε καταστήματα fast food είχαν 12% υψηλότερο κίνδυνο.

Οι συμμετέχοντες που ζούσαν πιο κοντά σε παμπ και μπαρ, σε απόσταση μικρότερη από 500 μέτρα, είχαν 13% υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ όσοι ζούσαν πιο κοντά σε καταστήματα φαστ φουντ είχαν 10% υψηλότερο κίνδυνο σε σύγκριση με όσους ζούσαν σε απόσταση πάνω από δύο χιλιόμετρα.

Η συσχέτιση μεταξύ του περιβάλλοντος διατροφής και του αυξημένου κινδύνου καρδιακής ανεπάρκειας ήταν ισχυρότερη μεταξύ των ατόμων που δεν είχαν πτυχίο πανεπιστημίου και εκείνων που ζούσαν σε αστικές περιοχές χωρίς πρόσβαση σε εγκαταστάσεις σωματικής δραστηριότητας, όπως γυμναστήρια.

(απεμπε – φωτο:freepik)