Δεν ήταν όμως απλώς διακοσμητικά, τα χαρακτηριστικά αυτά σκουλαρίκια, γνωστά ως crotalia είχαν μικρά κρεμαστά μαργαριτάρια που κινούνταν και έβγαζαν έναν χαρακτηριστικό ήχο, όταν η γυναίκα περπατούσε.

Η ονομασία τους προέρχεται από την ελληνική λέξη που συνδέεται με τα κρόταλα, δηλαδή τα κρουστά όργανα που παράγουν ήχο με το χτύπημα. Το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης αναφέρει ότι αυτού του τύπου τα σκουλαρίκια ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στις Ρωμαίες και έχουν βρεθεί, μεταξύ άλλων, στην Πομπηία και το Ηράκλειο.
Δείτε ΕΔΩ

Τα βλέπουμε και σε πορτρέτα της περίφημης παράδοσης των πορτρέτων του Φαγιούμ. Πρόκειται για εξαιρετικά ρεαλιστικές προσωπογραφίες που δημιουργήθηκαν στην Αίγυπτο κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, κυρίως από τον 1ο έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. Τα ζωγραφισμένα ξύλινα πάνελ τοποθετούνταν πάνω στο πρόσωπο της μούμιας, συνδυάζοντας την αρχαία αιγυπτιακή ταφική παράδοση, με την ελληνική και ρωμαϊκή μόδα.

Δείτε ΕΔΩ

Η λεπτομέρεια είναι εντυπωσιακή, οι καλλιτέχνες αποτύπωναν στα πορτρέτα, όχι μόνο τα χαρακτηριστικά του προσώπου, αλλά και τα χτενίσματα, τα ρούχα και τα κοσμήματα, επιτρέποντάς μας σήμερα, να δούμε πώς πραγματικά μπορεί να έμοιαζαν τα κοσμήματα της εποχής. Μάλιστα, σωζόμενα αυθεντικά ρωμαϊκά crotalia υπάρχουν μέχρι σήμερα σε μουσεία, όπως το Met, αποδεικνύοντας ότι τα περίφημα «σκουλαρίκια που κουδουνίζουν» δεν είναι απλώς μια λεπτομέρεια των αρχαίων πορτρέτων, αλλά πραγματικά κοσμήματα που φορέθηκαν πριν από σχεδόν δύο χιλιετίες.

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Μια γυναίκα μπορούσε να περπατά πριν από 2.000 χρόνια και τα κοσμήματά της να αφήνουν πίσω τους έναν μικρό, χαρακτηριστικό ήχο, ακριβώς όπως συμβαίνει με ένα κόσμημα σήμερα.

Δείτε ΕΔΩ

^{photo AI: pixabay}