Από υπόγειες εγκαταστάσεις μέσα σε βουνά, μέχρι κινητούς εκτοξευτές και συστήματα παραπλάνησης, η Τεχεράνη έχει επενδύσει σε υποδομές που κάνουν τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση των πυραυλικών της δυνάμεων πιο δύσκολη.

Πολλές λεπτομέρειες παραμένουν απόρρητες και βασίζονται σε δορυφορικές εικόνες, βίντεο, που έχουν δημοσιευτεί από ιρανικά μέσα, και εκτιμήσεις αναλυτών. Ωστόσο, πέντε βασικές τεχνολογικές και στρατηγικές επιλογές, φαίνεται να αποτελούν τον πυρήνα αυτής της άμυνας.

Υπόγειες «πόλεις πυραύλων»

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της ιρανικής στρατηγικής είναι το δίκτυο υπόγειων εγκαταστάσεων, τις οποίες οι ιρανικές αρχές αποκαλούν συχνά «πόλεις πυραύλων». Οι βάσεις αυτές βρίσκονται μέσα σε βουνά ή βαθιά κάτω από το έδαφος και χρησιμοποιούνται για αποθήκευση πυραύλων, οχημάτων εκτόξευσης, καυσίμων και άλλου εξοπλισμού. Η υπόγεια κατασκευή προστατεύει τα συστήματα από δορυφορική παρακολούθηση και μειώνει την αποτελεσματικότητα συμβατικών αεροπορικών επιθέσεων. Οι ενισχυμένες εγκαταστάσεις μπορεί να απαιτούν ειδικά όπλα διάτρησης και πολλαπλά πλήγματα, για να τεθούν εκτός λειτουργίας.

Ενισχυμένα καταφύγια και προστατευμένες είσοδοι

Το Ιράν έχει αναπτύξει επίσης υπόγεια καταφύγια και ενισχυμένες δομές για τη στέγαση ή την εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων. Σε αντίθεση με τις ανοιχτές βάσεις, οι εγκαταστάσεις αυτές διαθέτουν παχιές στρώσεις σκυροδέματος, χώματος και προστατευτικές πόρτες που μειώνουν τις επιπτώσεις μιας επίθεσης. Δορυφορικές εικόνες έχουν δείξει εργασίες ενίσχυσης σε ορισμένες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, με στόχο τη βελτίωση της προστασίας τους.

Κινητοί εκτοξευτές πυραύλων

Η κινητικότητα αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο της επιβίωσης του ιρανικού πυραυλικού συστήματος. Οι κινητοί εκτοξευτές τύπου TEL (Transporter Erector Launcher) μπορούν να μεταφέρουν, να τοποθετούν και να εκτοξεύουν πυραύλους από διαφορετικές τοποθεσίες. Αυτό σημαίνει ότι οι πύραυλοι δεν παραμένουν σε μία σταθερή βάση, που μπορεί εύκολα να στοχοποιηθεί. Οι εκτοξευτές μπορούν να μετακινούνται ανάμεσα σε υπόγεια καταφύγια, προκαθορισμένες θέσεις εκτόξευσης και κρυφές περιοχές. Η συνεχής μετακίνησή τους δυσκολεύει τον εντοπισμό τους, καθώς οι πληροφορίες που συλλέγονται από έναν αντίπαλο μπορεί να έχουν ξεπεραστεί λίγες ώρες αργότερα.

Καμουφλάζ, απόκρυψη και παραπλάνηση

Η προστασία των πυραυλικών συστημάτων δεν βασίζεται μόνο στη θωράκιση, αλλά και στην προσπάθεια να παραμένουν κρυφές οι πραγματικές θέσεις τους. Το Ιράν μπορεί να χρησιμοποιεί καλυμμένες εγκαταστάσεις, υπόγειες μετακινήσεις, ψεύτικες θέσεις και εξοπλισμό-δόλωμα, ώστε να δυσκολεύει τη δημιουργία ακριβούς χάρτη στόχων από έναν αντίπαλο. Με αυτόν τον τρόπο, οι επιτιθέμενοι μπορεί να αναγκάζονται να σπαταλήσουν χρόνο και πόρους, σε στόχους που δεν περιέχουν πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες.

Πολυεπίπεδη αεράμυνα

Το τελευταίο επίπεδο προστασίας είναι τα συστήματα αεράμυνας γύρω από κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Ραντάρ, αντιαεροπορικοί πύραυλοι και άλλα συστήματα έχουν στόχο τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση εχθρικών αεροσκαφών, drones και ορισμένων τύπων εισερχόμενων όπλων. Ακόμη και αν δεν μπορούν να σταματήσουν κάθε επίθεση, μπορούν να αυξήσουν το κόστος μιας επιχείρησης, αναγκάζοντας τον αντίπαλο να χρησιμοποιήσει περισσότερα μέσα ή πιο σύνθετες τακτικές.

Ένα σύστημα σχεδιασμένο για να επιβιώσει

Ο συνδυασμός υπόγειων εγκαταστάσεων, κινητικότητας, απόκρυψης και αεράμυνας δημιουργεί ένα σύστημα που έχει σχεδιαστεί ώστε να διατηρεί μέρος της πυραυλικής ισχύος του, ακόμη και μετά από μια μεγάλης κλίμακας επίθεση. Η βασική ιδέα είναι απλή, όσο πιο δύσκολο είναι να εντοπιστούν, να χτυπηθούν και να καταστραφούν οι πύραυλοι, τόσο μεγαλύτερη παραμένει η αποτρεπτική τους αξία.

^{photo: AΠΕ-ΜΠΕ / EPA-EPA}