Μείωση των αμυντικών δαπανών

Σε ό,τι αφορά την Τουρκία όμως, τα στοιχεία είναι σαφή. Οι αμυντικές δαπάνες για τις Ένοπλες Δυνάμεις της μειώθηκαν σε περίπου 17,7 δισεκατομμύρια δολάρια, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 2,8% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της χώρας (ΑΕΠ). Πρόκειται για μια χρονιά «εξαίρεση στον κανόνα», καθώς την τελευταία δεκαετία, η Τουρκία είχε ανοδική πορεία στις αμυντικές της δαπάνες, σχεδόν μια εκατοστιαία μονάδα.

Υπενθυμίζεται επίσης, ότι το SIPRI παρουσίασε ξανά σε δική του έρευνα, ότι οι συνολικές εισαγωγές όπλων από την Τουρκία μειώθηκαν κατά 59% το 2020, κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην απόκτηση των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400 από την Τουρκία.

Μείωση των εισαγωγών σε οπλικά συστήματα και στρατιωτικό εξοπλισμό

Παράλληλα, αναγκάστηκε με αυτόν τον τρόπο να προχωρήσει στην αύξηση της εγχώριας παραγωγής όπλων και έτσι συνέβαλε στη μείωση της εξάρτησης της Τουρκίας από τις εισαγωγές μεταξύ 2016-2020, σύμφωνα με την έκθεση του Διεθνούς Ινστιτούτου Ειρήνης της Στοκχόλμης.

Σημειώνεται πως η εγχώρια παραγωγή αντιπροσωπεύει περίπου το 50% του αμυντικού τομέα της Τουρκίας, σε σύγκριση με το 20% το 2003, γεγονός που αποδεικνύει τη μετάβαση από την προμήθεια όπλων στην κατασκευή και τις πωλήσεις όπλων.

Χαρακτηριστικό είναι εξάλλου, ότι το 2002, τη χρονιά που ανέλαβε την εξουσία το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης με ηγέτη τον Πρόεδρο Ερντογάν, «έτρεχαν» περίπου 62 αμυντικά προγράμματα για τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.

Το 2018, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στα 667 προγράμματα και ενώ δεν υπ΄άρχουν διαθέσιμα στοιχεία για το 2019 και το 2020, μπορεί να υπολογιστεί ότι αυτά έχουν ευξηθεί ακόμα περισσότερο, αν ληφθούν υπόψη εξαγγελίες κυβερνητικών εκπροσώπων και αξιωματούχων τα ελευταία δύο χρόνια.

(onalert)