Ο οικισμός βρίσκεται στην περιοχή της αρχαίας Λυκίας, κοντά στην κοιλάδα του ποταμού Ξάνθου (σημερινό Εσέν Çayı), μιας περιοχής που αποτέλεσε σημαντικό πέρασμα ανάμεσα στα παράλια και το εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν εργαλεία κατασκευασμένα από οψιδιανό της Μήλου, ένα ηφαιστειακό υλικό που χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα για την κατασκευή κοφτερών λεπίδων και εργαλείων. Τα ευρήματα χρονολογούνται περίπου στο 2400 π.Χ. και βρέθηκαν σε έναν ορεινό οικισμό σε υψόμετρο περίπου 1.287 μέτρων, μακριά από τη θάλασσα.

Η τούμπα του Çaltılar δεν έχει ταυτιστεί με κάποια γνωστή αρχαία πόλη και δεν διαθέτει επιβεβαιωμένη αρχαία ονομασία. Στους μεταγενέστερους χρόνους η περιοχή εντάχθηκε στο ευρύτερο πολιτισμικό τοπίο της Λυκίας, κοντά σε σημαντικά κέντρα όπως η αρχαία Ξάνθος, γνωστή και με το όνομα Άρνα.

Μαζί με τον οψιδιανό από τη Μήλο, οι ερευνητές βρήκαν θραύσμα από κυκλαδικό αντικείμενο και εργαλεία από οψιδιανό της κεντρικής Ανατολίας. Ο συνδυασμός αυτών των ευρημάτων δείχνει ότι ο οικισμός δεν ήταν απομονωμένος, αλλά συμμετείχε σε ένα μεγάλο δίκτυο ανταλλαγών που συνέδεε τα νησιά του Αιγαίου με την ενδοχώρα. Η ανακάλυψη προσθέτει ένα νέο κομμάτι για την ιστορία της περιοχής. Ακόμη και κοινότητες ψηλά στα βουνά, συμμετείχαν σε μακρινές εμπορικές διαδρομές του Ελληνικού κόσμου.

Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ

^{photo: pixabay}