Όλα ξεκίνησαν το 1869, όταν οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια επιβλητική ρωμαϊκή σαρκοφάγο στον προαύλιο χώρο του ιστορικού Αβαείου του Ουέστμινστερ. Η λατινική επιγραφή πάνω στην πέτρα ήταν σαφής, ο τάφος ανήκε στον Βαλέριο Αμανδίνο, έναν εύπορο Ρωμαίο που έζησε στην περιοχή τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Ωστόσο, όταν οι ερευνητές σήκωσαν το βαρύ κάλυμμα, βρέθηκαν μπροστά σε έναν γρίφο, που θα βασάνιζε την επιστημονική κοινότητα για ενάμιση αιώνα. Το σκέπασμα έφερε χαραγμένο έναν τεράστιο λατινικό σταυρό, ενώ ο σκελετός στο εσωτερικό φαινόταν εντελώς «ξένος» προς τη ρωμαϊκή εποχή.
Η λύση του μυστηρίου ήρθε από τις νεότερες εργαστηριακές αναλύσεις και τη ραδιοχρονολόγηση. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν ότι ο νεκρός πέθανε μεταξύ 987 μ.Χ και 1052 μ.Χ., δηλαδή σχεδόν 700 χρόνια μετά την κατασκευή της σαρκοφάγου. Αντί να λαξέψουν μια νέα πέτρινη λάρνακα, οι μοναχοί του αβαείου αποφάσισαν να «ανακυκλώσουν» τον πανάρχαιο ρωμαϊκό τάφο, για να θάψουν με μεγάλες τιμές έναν δικό τους υψηλόβαθμο ηγέτη, τοποθετώντας μάλιστα το ξύλινο φέρετρό του μέσα στη ρωμαϊκή σαρκοφάγο.
Οι αρχαιολόγοι έχουν πλέον περιορίσει τους υπόπτους για την ταυτότητα του σκελετού σε δύο συγκεκριμένα πρόσωπα: τον ηγούμενο Άελφγουιγκ (Aelfwig), που πέθανε γύρω στο 1020, και τον διάδοχό του, Γουλνοθ (Wulnoth), που απεβίωσε το 1049. Η σωματική διάπλαση του νεκρού (άνδρας περίπου 1,75μ. που πέθανε κοντά στην ηλικία των 50 ετών) ταιριάζει απόλυτα με τα ιστορικά δεδομένα των δύο ηγετών, με τον Άελφγουιγκ να θεωρείται ο επικρατέστερος «ένοικος».
Σήμερα, η περιβόητη σαρκοφάγος εκτίθεται στις Queen’s Diamond Jubilee Galleries του Αβαείου, θυμίζοντας στους επισκέπτες ότι ακόμα και τα ονόματα που χαράσσονται στην πέτρα, μερικές φορές λένε τη μισή αλήθεια.
photo: pixabay
