Σύμφωνα με την παράδοση, μεγάλα χρηματικά ποσά σε χρυσό, που προέρχονταν από ληστείες, κρύφτηκαν σε σπηλιές και υπόγειες στοές του Μαινάλου. Οι Λύγκοι ήταν πραγματικά πρόσωπα και η δράση τους τον 19ο αιώνα συνδέθηκε με ληστείες, απαγωγές και λύτρα. Μία από τις πιο γνωστές υποθέσεις που τους αφορά ήταν η απαγωγή του πολιτικού Σωτηρίου Σωτηρόπουλου, ο οποίος κρατήθηκε όμηρος για 36 ημέρες. Η συγκεκριμένη ιστορία έχει καταγραφεί και από τον ίδιο τον Σωτηρόπουλο.

Η σπηλιά της Γκούρας
Μία από τις τοποθεσίες που συνδέθηκαν αργότερα με τον θησαυρό βρίσκεται στην περιοχή της Γκούρας Κορινθίας. Εκεί, σύμφωνα με τις σχετικές ιστορικές και λαογραφικές αναφορές, ο Γιώργης Λύγκος κρατούσε τον Σωτηρόπουλο κατά το τελευταίο μέρος της αιχμαλωσίας του. Με τα χρόνια, η σπηλιά απέκτησε και τη φήμη ότι μπορεί να έκρυβε μέρος των χρημάτων των ληστών. Κάποιοι κάτοικοι αναζήτησαν τον υποτιθέμενο χρυσό, ενώ η ιστορία πέρασε από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, κανένα συγκεκριμένο εύρημα δεν έχει αποδείξει ότι ο θησαυρός βρίσκεται στη σπηλιά της Γκούρας.

Οι χρυσοθήρες δεν σταμάτησαν ποτέ
Η αναζήτηση συνεχίστηκε και στη σύγχρονη εποχή. Το 2000, δύο Ελληνοαμερικανοί επιχειρηματίες φέρεται να έφεραν από τις ΗΠΑ ειδικό εξοπλισμό και πραγματοποίησαν έρευνες σε σπηλιές και καταβόθρες του Μαινάλου. Στόχος τους ήταν ο θησαυρός που η παράδοση αποδίδει στους Λύγκους και στον λήσταρχο Ηλιώτη. Δεν εντοπίστηκε όμως κάποιος θησαυρός. Παρόμοιες αναζητήσεις είχαν γίνει και παλαιότερα, γεγονός που δείχνει πόσο βαθιά έχει ριζώσει ο συγκεκριμένος θρύλος στην περιοχή.
Μέχρι σήμερα, λοιπόν, ο «χρυσός του Λύγκου» παραμένει ανεπιβεβαίωτος. Υπάρχουν ιστορικά γεγονότα, μαρτυρίες και δεκαετίες αναζητήσεων, αλλά καμία αξιόπιστη απόδειξη ότι ένας μεγάλος θησαυρός βρίσκεται ακόμη κρυμμένος κάπου στην Πελοπόννησο.

Ίσως αυτή ακριβώς η απουσία της τελικής απάντησης είναι που κρατά ζωντανό τον θρύλο. Κανείς δεν έχει βρει τον χρυσό, αλλά κανείς δεν έχει αποδείξει οριστικά, ότι δεν υπάρχει.

^{photo: pixabay}