Ο Jacob Sharvit, διευθυντής της θαλάσσιας μονάδας της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ, εξέφρασε ότι το πλοίο προφανώς βυθίστηκε εν μέσω κρίσης, πιθανώς λόγω καταιγίδας ή πειρατικής επίθεσης, και τα δύο κοινά γεγονότα στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού.

Αυτή η ανακάλυψη δεν είναι μόνο το πρώτο πλοίο που βρέθηκε σε τέτοιο βάθος στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και το παλαιότερο. «Αυτό το εύρημα θα αλλάξει την παγκόσμια ιστορία: αποκαλύπτει τις δεξιότητες ναυσιπλοΐας αρχαίων ναυτικών, ικανών να διασχίσουν τη Μεσόγειο χωρίς καμία οπτική επαφή προς την ακτή», είπε ο Σάρβιτ. Οι ναυτικοί εκείνης της εποχής πιθανότατα χρησιμοποιούσαν ουράνια σώματα για ναυσιπλοΐα, βασιζόμενοι στις θέσεις του ήλιου και των αστεριών.

Ο Δρ Karnit Bahartan, εξήγησε ότι η ανακάλυψη ήταν μια έκπληξη κατά τη διάρκεια μιας από τις συνήθεις μελέτες τους. Χρησιμοποιώντας ένα προηγμένο υποβρύχιο ρομπότ, η ομάδα αναγνώρισε αυτό που φαινόταν να είναι ένας σωρός από βάζα στον βυθό της θάλασσας. Η συνεργασία με την Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ επιβεβαίωσε ότι ήταν ένα σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα.

Ο Σάρβιτ διευκρίνισε ότι η αναγνώριση και η χαρτογράφηση του χώρου, που διεξήχθη από το ρομπότ, αποκάλυψε ότι το πλοίο είχε μήκος μεταξύ 12 και 14 μέτρων και μετέφερε εκατοντάδες κοντέινερ, πολλά από τα οποία είναι θαμμένα κάτω από τη λάσπη του βυθού.

Η ξύλινη κατασκευή του πλοίου φαίνεται επίσης να είναι θαμμένη στη λάσπη. Κατά τη διάρκεια δύο ημερών εργασίας στη θάλασσα, η ομάδα έβγαλε δύο εμπορευματοκιβώτια, ένα από κάθε άκρο του πλοίου, για να ελαχιστοποιήσει τις ενοχλήσεις.

Τα δοχεία που βρέθηκαν, κυρίως αμφορείς, χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά τροφίμων μαζικής παραγωγής όπως λάδι, κρασί και φρούτα. «Η εύρεση μιας τέτοιας ποσότητας αμφορέων σε ένα μόνο πλοίο αποτελεί μαρτυρία των σημαντικών εμπορικών δεσμών μεταξύ της χώρας καταγωγής του και των εδαφών της Εγγύς Ανατολής στις ακτές της Μεσογείου», εξήγησε ο Sharvit.

Αυτή η ανακάλυψη αμφισβητεί προηγούμενες ακαδημαϊκές υποθέσεις σχετικά με το εμπόριο στην Εποχή του Χαλκού. Μέχρι τώρα, πίστευαν ότι το εμπόριο γινόταν ακολουθώντας την ακτογραμμή όπως την έβλεπαν μπροστά τους. Ωστόσο, αυτό το πλοίο, που βρέθηκε 90 χιλιόμετρα από την πλησιέστερη ακτή, αποδεικνύει ότι οι αρχαίοι ναυτικοί ήταν ικανοί να διανύουν μεγάλες αποστάσεις χωρίς οπτική επαφή προς τη στεριά.

Το πλοίο έχει διατηρηθεί σε τέτοιο βάθος που η κατάσταση και το πλαίσιό του δεν έχουν αλλοιωθεί από τα ανθρώπινα χέρια, ούτε έχουν επηρεαστεί από τα ρεύματα και τα κύματα που συνήθως προσκρούουν σε ρηχότερα νερά.

Ο Eli Escusido, διευθυντής της ισραηλινής αρχής αρχαιοτήτων, τόνισε τη σημασία αυτών των ευρημάτων, ανακοινώνοντας ότι τα εξορυσσόμενα δοχεία Χαναανίτη θα εκτεθούν στην Αρχαιολογική Πανεπιστημιούπολη, επιτρέποντας στο κοινό να μάθει για την ιστορία αυτού του πλοίου πριν από τα επίσημα εγκαίνια του κέντρου επισκεπτών, σε δύο χρόνια.

photo: pixabay