Το μοναδικό αυτό εύρημα αποτελείται από δύο τεράστιους κορμούς δέντρων που έχουν υποστεί τεχνητή επεξεργασία και είναι επιδέξια συνδεδεμένος ο ένας με τον άλλο, μέσω μιας ειδικά χαραγμένης εγκοπής. Η τοποθέτησή τους σχηματίζει μια σταθερή βάση, αποδεικνύοντας ότι οι hominins της Παλαιολιθικής εποχής διέθεταν χωρική σκέψη, σχεδιασμό και γνώσεις μηχανικής, πολύ νωρίτερα από την εμφάνιση του σύγχρονου ανθρώπου. Η εξαιρετική διατήρηση του ξύλου οφείλεται στις μοναδικές συνθήκες του υγρότοπου, καθώς η μόνιμη λάσπη προστάτευσε το υλικό από το οξυγόνο και τη φθορά.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τη μέθοδο της χρονολόγησης φωταύγειας στα γύρω ιζήματα άμμου, καθώς η ραδιοχρονολόγηση δεν μπορεί να φτάσει τόσο πίσω στο χρόνο. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια ηλικία σχεδόν μισού εκατομμυρίου ετών, γεγονός που αποκλείει τον Homo sapiens και στρέφει τις υποψίες σε αρχαιότερους συγγενείς μας, όπως ο Homo heidelbergensis. Η παρουσία αυτού του αρχαίου τεχνικού έργου γκρεμίζει την παλαιά θεωρία, ότι οι πρώτοι άνθρωποι ζούσαν αποκλειστικά νομαδικά και χωρίς ικανότητες διαμόρφωσης του περιβάλλοντός τους.

Το ξύλινο σύμπλεγμα πιθανότατα λειτουργούσε ως υπερυψωμένη πλατφόρμα, μονοπάτι ή θεμέλιο για την προστασία από τις συχνές πλημμύρες της περιοχής, επαναπροσδιορίζοντας την ιστορία της τεχνολογίας.

Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ

^{photo: pixabay}