Αυτό το φεστιβάλ, το οποίο γιορτάζεται κάθε χρόνο στα μέσα Οκτωβρίου, συγκεντρώνει την τοπική κοινότητα προς τιμήν των προστάτων “αγίων” της.

Αναγνωρισμένη από την UNESCO ως Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά, η τελετουργία υπερβαίνει την απλή επίδειξη ύψους.

Αρχικά, γεννήθηκε ως κοσμική προσευχή για να ζητηθεί βροχή και εύφορες εκτάσεις από τις προ-ισπανικές θεότητες σε περιόδους ακραίας ξηρασίας.

Το τελετουργικό περιλαμβάνει πέντε χορευτές. Ο καθένας εκτελεί 13 στροφές αιωρούμενος στον αέρα κατά την κατάβαση, ολοκληρώνοντας συνολικά 52 στροφές μεταξύ των τεσσάρων , ένας αριθμός που συμπίπτει ακριβώς με τα έτη του κύκλου του αρχαίου ιθαγενούς ηλιακού ημερολογίου.

Κατά τη διάρκεια των κύριων ημερών του φεστιβάλ του Οκτωβρίου, οι χορευτές φορούν τις χαρακτηριστικές τους έντονα χρωματιστές στολές, στολισμένες με φτερά και κορδέλες, μιμούμενοι την πτήση των πουλιών. Σκαρφαλώνουν ένας προς έναν στην κατακόρυφη κατασκευή χωρίς καμία προστασία εκτός από τη δική τους δύναμη και διαίσθηση.

Στην κορυφή, ο επιστάτης παίζει μια παραδοσιακή μελωδία χρησιμοποιώντας ένα φλάουτο από καλάμι και ένα μικρό τύμπανο, χορεύοντας στραμμένος προς τους τέσσερις ανέμους. Στη συνέχεια, οι τέσσερις ιπτάμενοι εκτοξεύονται στο κενό, δεμένοι με σχοινιά στη μέση, τεντώνοντας τα χέρια τους και περιστρέφονται ρυθμικά προς το έδαφος, συμβολίζοντας τη βροχή που πέφτει και την ανανέωση της ζωής.

ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ-EPA-EFE