Αυτό το φαινόμενο του «ύπνου παντού» είναι μια βαθιά ριζωμένη πολιτισμική πρακτική γνωστή ως ngủ trưa (μεσημεριανός υπνάκος). Δεν είναι σημάδι τεμπελιάς. Αντίθετα, είναι μια ιδιαίτερα σεβαστή, πρακτική συνήθεια που καθοδηγείται από την ιστορία, το κλίμα και τους καθημερινούς ρυθμούς.
Το Βιετνάμ βιώνει έντονη τροπική ζέστη και υγρασία. Ιστορικά, σε μια γεωργική κοινωνία, οι αγρότες μάθαιναν να ξυπνούν πριν από την αυγή για να δουλεύουν στα χωράφια όσο ήταν ακόμα δροσερό. Μέχρι το μεσημέρι, ο ήλιος γίνεται βάναυσος και επικίνδυνος. Το να κάνουν ένα μεσημεριανό διάλειμμα για να ξεκουραστούν κάτω από τη σκιά έγινε βιολογική αναγκαιότητα για την πρόληψη της εξάντλησης από τη θερμότητα και την εξοικονόμηση ενέργειας. Αυτή η παράδοση μεταφέρθηκε άψογα στη σύγχρονη αστική ζωή.
Το καθημερινό πρόγραμμα των Βιετναμέζων ξεκινά πολύ νωρίτερα από ό,τι στις δυτικές χώρες. Οι αγορές, τα σχολεία και πολλές επιχειρήσεις ανοίγουν στις 5:30 π.μ. ή στις 6:00 π.μ. Επειδή οι ντόπιοι είναι ξύπνιοι και δραστήριοι τόσο νωρίς, μέχρι τις 11:30 π.μ. ή το μεσημέρι, έχουν ήδη καταναλώσει μια πλήρη μισή μέρα έντονης ενέργειας. Ένας υπνάκος 20 έως 60 λεπτών λειτουργεί ως ένα ζωτικό «κουμπί επαναφοράς» για να ανταπεξέλθουν στο υπόλοιπο απόγευμα και βράδυ.
Σε αντίθεση με τις δυτικές εταιρικές κουλτούρες όπου ο ύπνος εν ώρα εργασίας είναι έντονα αποδοκιμασμένος, οι χώροι εργασίας στο Βιετνάμ τον υποστηρίζουν ενεργά. Κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος (συνήθως μεταξύ 12:00 μ.μ. και 1:30 μ.μ.), τα φώτα του γραφείου σβήνουν, τα στόρια τραβούν και οι εργαζόμενοι βγάζουν χαλάκια γιόγκα, κουβέρτες και μαξιλάρια για να κοιμηθούν ακριβώς στο πάτωμα του γραφείου ή στα γραφεία τους.
Για τους εργαζόμενους σε περιστασιακές δουλειές, τους οδηγούς διανομών (όπως τους οδηγούς Grab) και τους πλανόδιους πωλητές, το να πάνε σπίτι για έναν υπνάκο δεν είναι πρακτικό. Επειδή ο πολιτισμός δίνει μεγάλη προτεραιότητα στα οφέλη για την υγεία από τον ύπνο, είναι κοινωνικά απολύτως αποδεκτό να κοιμούνται σε δημόσιους χώρους.
Με το πέρασμα των γενεών, οι άνθρωποι έχουν κατακτήσει την τέχνη του να νιώθουν άνετα με οτιδήποτε είναι διαθέσιμο.
Μοτοσικλέτες βρίσκονται παρκαρισμένες κάτω από ένα δέντρο και οι σέλες τους χρησιμεύουν ως ένα εκπληκτικά εργονομικό κρεβάτι.
Πολλές καφετέριες δίπλα στο δρόμο (γνωστές ως cà phê võng ) υπάρχουν ειδικά για να νοικιάζουν αιώρες σε οδηγούς που χρειάζονται έναν γρήγορο υπνάκο.
Χάρτινα κουτιά, παγκάκια ή χαμηλές πλαστικές καρέκλες μετατρέπονται εύκολα σε σημεία ανάπαυσης.
ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ
photo: pixabay
