Ο χορός του Κέλι έχει περιγραφεί ως «αθλητικός και μυώδης». Ο Φρεντ Αστέρ, τον οποίο θαύμαζε και συνεργαζόταν κατά καιρούς, χόρευε κυρίως φορώντας καπέλο και ουρά. Ο Κέλι, αντίθετα, χόρευε συχνά με μπλουζάκια και απλά παντελόνια. Ο χορός του Αστέρ ονομαζόταν «αριστοκρατικός, κλασικός, εναέριος», ενώ του Κέλι χαρακτηριζόταν «ρομαντικός, επίγειος».

Ο Κέλι ήταν πάντα ο καινοτόμος. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη διαιρεμένη οθόνη σε ένα μιούζικαλ. Συνδύασε επίσης τη ζωντανή δράση με τα κινούμενα σχέδια. Για παράδειγμα, στην ταινία Anchors Away (1945) χορεύει με έναν χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων που ονομάζεται Τζέρι Μάους. Σε μια άλλη ταινία χορεύει tap φορώντας πατίνια! Μια άλλη φορά έδεσε καπάκια κάδων απορριμμάτων στα πόδια του και τα χρησιμοποίησε ως tap!

Από όλες τις απόψεις, ο Κέλι δούλεψε πολύ σκληρά για να κάνει τον χορό του να φαίνεται αβίαστος. Ένας χορευτής, ο οποίος ήταν χορευτής, εργάστηκε σκληρά για να φαίνεται ο χορός του αβίαστος.

Στα τελευταία του χρόνια φαινόταν πιο περήφανος που βοήθησε πολλούς νεοφώτιστους ηθοποιούς στην καριέρα τους. Ήταν ο Kelly, για παράδειγμα, που επέλεξε την Debbie Reynolds για το Singing in the Rain. Ήταν μόλις 18 ετών τότε και δεν ήξερε πώς να χορεύει. Αλλά ο Kelly τη δίδαξε και κατέληξε να γίνει μια σπουδαία χορεύτρια, εξηγώντας: «Έμαθα από τους καλύτερους».

Στην προσωπική του ζωή, ο Κέλι παντρεύτηκε την ηθοποιό Μπέτσι Μπλερ το 1941. Απέκτησαν ένα παιδί, αλλά αργότερα χώρισαν. Στη συνέχεια παντρεύτηκε την Τζιν Κόιν, με την οποία απέκτησε δύο ακόμη παιδιά. Ήταν παντρεμένοι μέχρι τον θάνατό της το 1973. Στα τελευταία του χρόνια, ο Κέλι ήταν παντρεμένος με την Πατρίσια Γουόρντ μέχρι τον δικό του θάνατο το 1996. Αν και μεγάλωσε ως καθολικός, ο Κέλι απογοητεύτηκε από την Εκκλησία όταν αυτή υποστήριξε τον Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Αργότερα, αφού επισκέφθηκε το Μεξικό, αποξενώθηκε ακόμη περισσότερο από την Εκκλησία επειδή ευθυγραμμίστηκε με τους πλούσιους και ισχυρούς, ενώ παραμελούσε τους φτωχούς. Τη δεκαετία του 1980, ο Κέλι υπέστη δύο εγκεφαλικά επεισόδια. Μετά τον θάνατό του, ζήτησε να μην γίνει κηδεία ή επιμνημόσυνη δέηση.

Για τι θα μείνει περισσότερο στη μνήμη ο Gene Kelly; Πιθανώς για τον χορό του στο τραγούδι «Singin’ in the Rain». Ο Kelly ήταν άρρωστος την ημέρα που γυρίστηκε ο χορός. Μάλιστα, είχε πυρετό 103 βαθμούς! Κι όμως, χορεύει με ζωντάνια και δύναμη. Στην αρχή του χορού πηδάει με ευκολία στον στύλο του φωτισμού. Αργότερα μετατρέπει την ομπρέλα του σε παρτενέρ του στο χορό. Και στο τέλος πλατσουρίζει στις λακκούβες σαν μικρό παιδί. Η Boston Globe έγραψε για τον χορό του Kelly: «Έχει εκφραστεί ποτέ η αγαλλίαση πιο αξιομνημόνευτα;» Νομίζω πως όχι!

photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ – FILES-US-GENE KELLY