Πίσω από μια συμπαγή πόρτα από ανοξείδωτο χάλυβα, η οποία συγκολλήθηκε αεροστεγώς το 1940, ενώ ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος σάρωνε την Ευρώπη, κρύβεται η λεγόμενη Κρύπτη του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ειδικά διαμορφωμένη κάψουλα χρόνου στο Πανεπιστήμιο Oglethorpe, σχεδιασμένη να παραμείνει ανέπαφη μέχρι τις 28 Μαΐου του έτους 8113, δηλαδή για ένα χρονικό διάστημα άνω των έξι χιλιάδων ετών.

Ο εμπνευστής της, Thornwell Jacobs, επέλεξε ως ημερομηνία ανοίγματος τη 28η Μαΐου του έτους 8113 μ.Χ. βασιζόμενος σε έναν ιδιόμορφο μαθηματικό υπολογισμό. Θεωρώντας ως πρώτη καταγεγραμμένη ημερομηνία στην ιστορία την αρχή του αιγυπτιακού ημερολογίου το 4241 π.Χ., υπολόγισε ότι μέχρι το 1936 είχαν μεσολαβήσει 6.177 χρόνια. Τοποθέτησε έτσι τη δική του εποχή, ακριβώς στο μέσο της ανθρώπινης ιστορίας, προγραμματίζοντας το άνοιγμα του χώρου στο ίδιο ακριβώς χρονικό διάστημα στο μέλλον.

Η προετοιμασία της κρύπτης υπήρξε μια διαδικασία γεμάτη παράδοξες αποφάσεις και τεχνικές καινοτομίες. Ο χώρος που επιλέχθηκε ήταν μια παλιά πισίνα κάτω από το κτίριο Phoebe Hearst Hall, η οποία μετατράπηκε σε έναν στεγανό θάλαμο με επένδυση από πίσσα και πλάκες σμάλτου. Την ευθύνη της διατήρησης των δεδομένων ανέλαβε ο Thomas Kimmwood Peters, ο μοναδικός εικονολήπτης που είχε καταγράψει τον σεισμό του Σαν Φρανσίσκο το 1906 και εφευρέτης της πρώτης μηχανής μικροφίλμ τριάντα πέντε χιλιοστών. Για να διασφαλιστεί η αντοχή των υλικών στον χρόνο, αφαιρέθηκε όλο το οξυγόνο από το δωμάτιο και αντικαταστάθηκε από αδρανές άζωτο, ενώ τα αντικείμενα τοποθετήθηκαν σε ειδικά μεταλλικά δοχεία. Η ευρεία δημοσιότητα του εγχειρήματος στάθηκε μάλιστα η αφορμή για να γεννηθεί για πρώτη φορά στη γλώσσα ο όρος κάψουλα χρόνου.

Το περιεχόμενο της κρύπτης συνθέτει ένα εξαιρετικά αλλόκοτο ψηφιδωτό της καθημερινότητας του 20ου αιώνα. Ανάμεσα στα εξακόσια σαράντα χιλιάδες μικροφωτογραφημένα βιβλία, σε φιλμ οξικής κυτταρίνης και τις ειδικά προστατευμένες φιάλες μπύρας, βρίσκονται ηλεκτρικές τοστιέρες, ραπτομηχανές, οδοντικό νήμα, πιπίλες, δείγματα σπόρων, ακόμη και ένα σαπούνι σε σχήμα ταύρου. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης μικρογραφίες από τα διασημότερα αγάλματα της ανθρωπότητας, καθώς και παιχνίδια όπως ο Ντόναλντ Ντακ, ο Lone Ranger, ξύλινες κατασκευές Lincoln Logs και παραδοσιακές κούκλες. Η ηχητική συλλογή είναι εξίσου σουρεαλιστική, καθώς περιλαμβάνει τις φωνές των Χίτλερ, Στάλιν, Μουσολίνι και Ρούζβελτ δίπλα στη φωνή του Ποπάι, κελαηδίσματα πουλιών και την ηχογράφηση ενός πρωταθλητή καλέσματος χοίρων.

Οι δημιουργοί προνόησαν ακόμη και για το ενδεχόμενο κατάρρευσης της τεχνολογίας, τοποθετώντας μια ανεμογεννήτρια, χειροκίνητους φακούς ανάγνωσης και μια ειδική μηχανή εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας. Αντίθετα, απέκλεισαν αυστηρά κάθε είδος χρυσού, ασημιού ή κοσμημάτων ώστε να μην προσελκύσουν τυμβωρύχους κατά τους επόμενους αιώνες, μια επιλογή που αναγνωρίστηκε επίσημα και από το βιβλίο Guinness ως η πρώτη ολοκληρωμένη προσπάθεια μόνιμης διατήρησης του ανθρώπινου πολιτισμού.

Όταν μάλιστα ο δήμαρχος της πόλης εξέφρασε φόβους για τυχόν αεροπορικούς βομβαρδισμούς λόγω του πολέμου, οι κατασκευαστές απάντησαν με βεβαιότητα ότι μια πιθανή κατάρρευση θα έθαβε την κρύπτη ακόμη πιο βαθιά στο έδαφος, προστατεύοντάς την ιδανικά μέχρι το μακρινό 8113.

Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ και βίντεο ΕΔΩ

^{photo AI: pixabay}