Η υπόθεση των τραπεζικών θυρίδων του υποκαταστήματος της Θεσσαλονίκης καταγγέλθηκε αρχικά το καλοκαίρι του 2014. Ο ένας μετά τον άλλον όμως πελάτες διαπίστωναν πως είχαν χάσει όσα είχαν τοποθετήσει στις τραπεζικές θυρίδες τους, όπως τουλάχιστον υποστήριξαν τόσο στις μηνύσεις που κατέθεσαν όσο και στην ασφάλεια Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής εξέτασης. Συνταξιούχοι οι οποίοι είχαν βάλει μέχρι και χρήματα από το εφάπαξ τους, φοβούμενοι «κούρεμα» καταθέσεων λόγω της κρίσης, ήταν ορισμένοι που είπαν πως έχασαν τα περιεχόμενα των θυρίδων τους. Κυρίως όμως πρόκειται για παλιές θυρίδες οι ιδιοκτήτες των οποίων είχαν κοσμήματα και άλλα πολύτιμα αντικείμενα.

Η υπόθεση κινήθηκε αρχικά από έναν συνταξιούχο οδοντίατρο, ο οποίος στη μήνυσή του ανέφερε ότι έχασε αντικείμενα αξίας που ξεπερνούν τις 150.000 ευρώ. Ο συγκεκριμένος ήταν από τους παλιότερους ιδιοκτήτες θυρίδας στο υποκατάστημα και ήταν ο πρώτος που απευθύνθηκε αρχικά στην ασφάλεια και στη συνέχεια στη δικαιοσύνη, καταγγέλλοντας μάλιστα τα μέτρα ασφαλείας των θυρίδων στο συγκεκριμένο υποκατάστημα. Μάλιστα, άλλος μηνυτής, στη συζήτηση της αγωγής που κατέθεσε σε βάρος της Τράπεζας παρουσίασε σειρά φωτογραφιών στις οποίες απεικονίζονται φίλοι του που κατάφεραν ανενόχλητοι να μπουν στον χώρο των θυρίδων, παρά τις υποτιθέμενα απαγορευτικά μέτρα, ενώ παρουσίασε μέχρι και… αντικλείδι της θυρίδας του, παρ’ ότι αυτό τεχνικά δεν μπορεί να γίνει αφού το μοναδικό κλειδί κρατάει η Τράπεζα.

Ακολούθησε από τον εισαγγελέα διαφθοράς ποινική δίωξη για υπεξαίρεση από εντολοδόχο και μάλιστα με τις επιβαρυντικές διατάξεις περί καταχραστών του δημοσίου σε βάρος έξι υπαλλήλων, ηλικίας 61 έως 64 χρόνων, οι οποίοι είχαν καθήκοντα που σχετίζονται με τη φύλαξη των θυρίδων, στο διάστημα 1999 έως 2016. Η υπόθεση παραπέμφθηκε τον περασμένο Ιανουάριο στην ανακρίτρια εγκλημάτων διαφθοράς και πριν λίγες ημέρες έκλεισε.