Η παραμονή για δύο θητείες της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση έχει δημιουργήσει δύο δεδομένα, σύμφωνα με όσα λέγονται και αναλύονται.
Πρώτον, έχουν παρατηρηθεί δείγματα πολιτικής αλαζονείας, καθώς δεν υπάρχει σοβαρός πολιτικός αντίπαλος να απειλήσει την πρωτοκαθεδρία της κεντροδεξιάς παράταξης.
Δεύτερον, παρατηρείται σε πολλά στελέχη έλλειψη όρεξης για πολιτική «μάχη», κάτι που εγκυμονεί κινδύνους σε σχέση με τις δημόσιες εμφανίσεις πολιτικών της ΝΔ. Η μη συγκέντρωση προκαλεί συχνά διολίσθηση σε λάθη, τα οποία κοστίζουν σε ψήφους. Άλλωστε κατά καιρούς έχει αναφερθεί πως πολλοί πρωτοκλασάτοι εντός ΝΔ αποφεύγουν τις δημόσιες «συγκρούσεις».
Αυτά τα δύο «αγκάθια» καλείται να αντιμετωπίσει το Μαξίμου, περιμένοντας παράλληλα να δει αν τελικά ο Αντώνης Σαμαράς ανακοινώσει νέο κόμμα, στοχεύοντας στους δεξιούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας.
Τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά και, όπως εκτιμάται, θα χρειαστεί να βγουν αρκετοί μπροστά, προκειμένου το κυβερνητικό κόμμα να καταφέρει να «βαδίσει» προς την αυτοδυναμία και να μην χρειαστεί να έρθει σε συνεννόηση με άλλα κόμματα για να κυβερνήσει.
