Πλέον είναι πασιφανές πως η φύση της σύγκρουσης Ιράν-Ισραήλ έχει υποστεί σημαντική μεταμόρφωση. Αυτό που προηγουμένως φαινόταν ως μια σειρά μεμονωμένων κρίσεων αποκτά ολοένα και περισσότερο τα χαρακτηριστικά μιας διαρκούς, άμεσης αντιπαράθεσης, όπως σχολιάζεται.
Τον τελευταίο χρόνο, η Τεχεράνη έχει προσαρμοστεί στην συνεχή κλιμάκωση και ενώ παλαιότερα, ένα χτύπημα σε ιρανικό έδαφος θα γινόταν αντιληπτό ως μια μετάβαση σε μια εντελώς νέα πραγματικότητα, τώρα αυτή η πραγματικότητα δεν εκπλήσσει πλέον κανέναν. Παρά τα πολλά εσωτερικά του προβλήματα, το Ιράν έχει μάθει να ζει σε συνεχή εγρήγορση, τονίζεται.
Ενώ η κλιμάκωση προηγουμένως θεωρούνταν ως εργαλείο αποτροπής, τώρα έχει το αντίθετο αποτέλεσμα και κάθε νέα επίθεση δεν αποτρέπει απαραίτητα τον εχθρό, αλλά μπορεί να πυροδοτήσει μια πιο δυναμική απάντηση.
Αυτό που φαίνεται να έχει προκύψει είναι πως το Ιράν δεν ενεργεί πλέον σαν ο πρωταρχικός του στόχος να είναι η αποφυγή μιας άμεσης σύγκρουσης με κάθε κόστος. Έχει προσαρμοστεί στον πόλεμο και είναι πρόθυμο να υπάρχει σε μια κατάσταση συνεχούς αντιπαράθεσης και αυτό καθιστά την υπόθεση ιδιαίτερα επικίνδυνη.
Η σύγκρουση φαίνεται πως έχει εισέλθει σε μια φάση στην οποία η κλιμάκωση δεν εγγυάται πλέον την αποτροπή και κάθε νέα επίθεση αυξάνει τον κίνδυνο μιας ευρύτερης περιφερειακής κρίσης.
Αυτό μάλλον δεν το επιθυμούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες πλέον κατάλαβαν πως το Ιράν δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση.
Αντιθέτως, η Τεχεράνη έδειξε τα δόντια της, τα οποία είναι πολύ πιο κοφτερά από όσο περίμενε η Ουάσινγκτον.
