Οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν μια νέα οικονομική πραγματικότητα: γίνονται φτωχότεροι και η αγοραστική τους δύναμη καταρρέει, ανέφερε η Wall Street Journal.

«Οι Γάλλοι τρώνε λιγότερο φουά γκρα και πίνουν λιγότερο κόκκινο κρασί. Οι Ισπανοί τσιγκουνεύονται το ελαιόλαδο. Οι Φινλανδοί παροτρύνονται να χρησιμοποιούν σάουνες τις μέρες που έχει αέρα όταν η ενέργεια είναι φθηνότερη.

Στη Γερμανία, οι αυξανόμενες τιμές έχουν προκαλέσει την πτώση της κατανάλωσης κρέατος και γάλακτος στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριών δεκαετιών. Τα ζυμαρικά, το αγαπημένο βασικό προϊόν της Ιταλίας, εκτινάχθηκαν σε τιμές, ακολουθώντας την πορεία του πληθωρισμού».

Το δημοσίευμα συνεχίζει, καυτηριάζοντας την πλήρη αποτυχία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στο να αντιμετωπίσουν την κρίση:

«Οι απαντήσεις των κυβερνήσεων επιδείνωσαν απλώς το πρόβλημα. Για να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς, οι Ευρωπαίοι έδωσαν επιδοτήσεις αφήνοντας τους καταναλωτές απροστάτευτους.

Προσαρμοσμένοι για τον πληθωρισμό και την αγοραστική δύναμη, οι μισθοί μειώθηκαν περίπου 3% στη Γερμανία, 3,5% στην Ιταλία και την Ισπανία και 6% στην Ελλάδα από το 2019. Οι πραγματικοί μισθοί στις ΗΠΑ αυξήθηκαν περίπου 6% την ίδια περίοδο, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.

Επιπλέον, η οικονομία της ευρωζώνης αναπτύχθηκε περίπου 6% σε όρους δολαρίου τα τελευταία 15 χρόνια, σε σύγκριση με 82% για τις ΗΠΑ, ανέφερε το ΔΝΤ. Αυτό άφησε την ΕΕ πιο φτωχή κατά κεφαλήν από όλες τις πολιτείες των ΗΠΑ εκτός από το Αϊντάχο και το Μισισίπι.

Ωστόσο, τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη χειρότερα λόγω των αυξημένων αμυντικών δαπανών, του υψηλότερου κόστους δανεισμού και ως εκ τούτου των αυξημένων φόρων, ασκώντας επιπλέον πίεση στους καταναλωτές. Και αυτό παρά το γεγονός ότι οι φόροι στην Ευρώπη είναι ήδη υψηλοί: περίπου 40-45% του ΑΕΠ σε σύγκριση με 27% στις ΗΠΑ.

Εάν συνεχιστεί η τρέχουσα τάση, έως το 2035 το χάσμα μεταξύ της κατά κεφαλήν οικονομικής παραγωγής στις ΗΠΑ και την ΕΕ θα είναι τόσο μεγάλο όσο αυτό μεταξύ Ιαπωνίας και Ισημερινού σήμερα».

(ΦΩΤΟ:freepik)