EL - Η «τιμωρία του σάκου» με ένα φίδι, μία κότα και...μία μαϊμού! Η πιο ασυνήθιστη τιμωρία που υπήρξε ποτέ(vid)

Τι είναι το Poena Cullei ;
Μεταφρασμένο από τα λατινικά ως «τιμωρία του σάκου», ήταν μια τιμωρία για την πατροκτονία – την πράξη του να σκοτώνει κανείς τον ίδιο τον γονέα του. Συνήθως λέγεται ότι περιλάμβανε το ράψιμο ενός κατηγορούμενου σε ένα δερμάτινο σάκο μαζί με μια ποικιλία από ζώα – όπως ένα κοτόπουλο, ένα φίδι, μία κότα και ενίοτε ένα σκυλί – πριν τους πετάξει σε ένα ποτάμι.

«Η ποινή της πατροκτονίας, σήμαινε ότι ο ένοχος θα χτυπηθεί με ράβδους βαμμένες με το αίμα του, και στη συνέχεια θα ραφτεί σε ένα σάκο με έναν σκύλο, έναν κόκορα, μια οχιά και έναν πίθηκο, και ο ασκός θα ριχτεί στο βάθος της θάλασσας», φέρεται να έγραψε ο Modestinus, γνωστός Ρωμαίος νομικός από τον τρίτο αιώνα μ.Χ.

«Δηλαδή, αν η θάλασσα είναι κοντά. Διαφορετικά, θα ριχτεί σε άγρια θηρία, σύμφωνα με το Σύνταγμα του Αδριανού», πρόσθεσε ο Modestinus.

Ό,τι κι αν σκότωσε το καταδικασμένο άτομο σε αυτή τη διαδικασία – είτε ήταν το δάγκωμα ενός φιδιού, η ωμή δύναμη ενός χιμπατζή, είτε η ασφυξία του πνιγμού – ήταν βέβαιο ότι θα ήταν μια εξαιρετικά δυσάρεστη τελευταία στιγμή στη Γη.

Ωστόσο, πολλές πτυχές αυτής της άγριας τιμωρίας παραμένουν μυστηριώδεις. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά υπολείμματα αυτής της πράξης (μπορείτε να φανταστείτε πόσο μπερδεμένοι θα ήταν οι αρχαιολόγοι να βρουν μερικά;) οπότε αναγκαζόμαστε να βασιστούμε σε γραπτές πηγές, που μπορεί να είναι δύσκολο να εμπιστευτούμε από την αρχαιότητα.

Αυτό το παραπάνω απόσπασμα από τον Modestinus, για παράδειγμα, προέρχεται από ένα βιβλίο ιστορίας του νόμου που δημοσιεύτηκε το 1932. Αυτό παραθέτει μια σύνοψη που είχε διατάξει ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός τον έκτο αιώνα Κ.Χ., πάνω από 200 χρόνια μετά την ζωή του Modestinus.

Μερικοί ιστορικοί υποπτεύονται ότι η τιμωρία δεν εκτελέστηκε στην πραγματικότητα. Άλλωστε, το να βάλεις ένα σκύλο και έναν πίθηκο στο ίδιο τσουβάλι δεν θα ήταν εύκολη υπόθεση. Πολλοί υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιήθηκε μόνο ως απειλή σχεδιασμένη ως αποτρεπτικό μέσο για να τρομοκρατήσει όποιον σκεφτόταν ακόμη και να σκοτώσει τους γονείς του. Άλλοι πιστεύουν ότι περιλάμβανε το δέσιμο του κατηγορούμενου σε ένα δερμάτινο σάκο, αλλά ίσως δεν περιλάμβανε την προσθήκη άλλων θηρίων.

Η ιστορικός Florike Egmond γράφει ότι το poena cullei είχε την «ακμή» του κατά τον 15ο, 16ο και στις αρχές του 17ου αιώνα, αλλά ήταν ευρέως γνωστό σε διάφορα μέρη των γερμανόφωνων χωρών, της Ολλανδίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας από το 1200 μ.Χ. μέσα του 18ου αιώνα. Λέει ότι η τελευταία καταγραφή της τιμωρίας που επιβλήθηκε προέρχεται από τη Γερμανία προς το τέλος αυτής της περιόδου στις αρχές του 1700.