Η Γουίλσον ωστόσο σε μια αρνητική κριτική για την «Οδύσσεια» του Νόλαν για το London Review of Books επέκρινε την προσαρμογή του Νόλαν για έλλειψη «ψυχολογικού, συναισθηματικού, πολιτικού και ηθικού βάθους». Η συγγραφέας, η οποία είναι επίσης καθηγήτρια κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, πρόσθεσε ότι η «Οδύσσεια» του Νόλαν «δεν έχει τίποτα πειστικό να πει».

«Είχα την ελπίδα ότι η συγγένεια του Νόλαν με αυτά τα ομηρικά θέματα θα τον ωθούσε σε νέα δημιουργικά ύψη και θα του επέτρεπε να δημιουργήσει πιο πιστευτούς χαρακτήρες. Αλλά η «Οδύσσεια» παρουσιάζει τον συνηθισμένο του συνδυασμό μεγαλείου και επιφανειακότητας… το όραμα της ταινίας είναι πολύ συγκεχυμένο, οι χαρακτήρες της πολύ υπανάπτυκτοι, για να προσφέρουν αυτό που υπόσχεται εν μέρει όσον αφορά τις μεγάλες ιδέες – αν και είναι πολύ καλή στο να μεταφέρει τις μεγάλες εκρήξεις και τους μεγάλους γίγαντες», αναφέρει η καυστική κριτική της Γουίλσον.

Προσθέτει: «Η «Οδύσσεια» του Νόλαν στερείται πολλών από τα στοιχεία που κάνουν το ποίημα σπουδαίο. Δεν έχει τίποτα πειστικό να πει για τον χρόνο, τη μνήμη, την ιστορία, τον πόλεμο ή για τη σχέση μεταξύ της ένδοξης επιστροφής ενός πολεμιστή και της ζωής της οικογένειάς του, των αντιπάλων, των συντρόφων, των φίλων και των γειτόνων του. Του λείπει ψυχολογικό, συναισθηματικό, πολιτικό και ηθικό βάθος. Η αφηγηματική του δομή είναι τεχνασματική. Η γραφή είναι άθλια. Κανένας από τους χαρακτήρες δεν έχει πειστικό κίνητρο για τις πράξεις ή τα λόγια του».

Η Γουίλσον κατέληξε για την ταινία του Νόλαν: «Θα ντρεπόμουν αν είχα γράψει οποιοδήποτε μέρος αυτού του σεναρίου».

photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ – EPA-EPA