Γι΄αυτό και ο ρόλος του πατέρα είναι ιδιαίτερα σημαντικός και καθοριστικός στο να κατανοήσει ο γιος τον κόσμο και να μπορέσει να «σταθεί» σε αυτόν.

Τι πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οι πατεράδες;

Ας δούμε τι απάντησαν ενήλικες άντρες στο fatherly

«Μακάρι να μου έλεγε πώς να πιστεύω στον εαυτό μου»
Ως παιδί, ζητούσα συγγνώμη όλη την ώρα. Ανησυχούσα συνεχώς για το τι σκέφτονταν οι άνθρωποι για μένα. Μακάρι να άκουγα πιο συχνά ότι δεν είναι κακό να υπερασπίζεσαι τις απόψεις σου στους άλλους. Αυτό θα με είχε βοηθήσει να αναπτύξω μια ισχυρότερη αίσθηση του εαυτού μου και θα έλυνα πολλά προβλήματα καθώς μεγάλωνα. – Eric, 29, Νέα Υόρκη

«Μακάρι να μου μιλούσε πιο συχνά για τη δουλειά του»
Ο πατέρας μου διαχώριζε την επαγγελματική από την προσωπική του ζωή. Δεν μιλούσε συχνά για τη δουλειά του. Σε κάποιο βαθμό το καταλαβαίνω. Γιατί να αγχώνεται ένα παιδί με τη “φρίκη” της ενηλικίωσης, όταν μπορεί να προστατευτεί; Αν όμως είχα δει ότι υπήρχαν επιλογές, θα μπορούσα να είχα κάνει κάτι διαφορετικό αντί να υποθέσω ότι μια δουλειά σε εταιρία ήταν ο μόνος “ασφαλής” δρόμος. – Ben, 41, Κολοράντο

«Μακάρι να ήταν πιο ανοιχτός μαζί μου»
Μακάρι ο μπαμπάς μου να μου έλεγε περισσότερες ιστορίες για τα παιδικά του χρόνια και για τη ζωή του, γενικά. Ήθελα να γνωρίζω τις προκλήσεις που αντιμετώπισε όπως και τις δυσκολίες αλλά δεν ήταν διατεθειμένος να τις μοιραστεί μαζί μου. Νιώθω ότι μου λείπει ένα κομμάτι του… – Wen, 25, Καλιφόρνια

«Μακάρι να μου μιλούσε για τα συναισθήματά του»
Παρά το γεγονός ότι περνούσε πολύ χρόνο μαζί μου λόγω των προσκόπων, ο μπαμπάς μου, σπάνια μιλούσε για το πώς ένιωθε. Ίσως το έκανε γιατί ήταν εσωστρεφής ή επειδή απλά νόμιζε ότι οι πράξεις είναι πιο σημαντικές από τα λόγια. Θα ήθελα όμως να μου μιλούσε πιο συχνά για τα συναισθήματά του . -Andrew, 32, Μέριλαντ

«Μακάρι να μου έλεγε πιο συχνά πόσο περήφανος ήταν για μένα»
Ο πατέρας μου μού είπε ότι ήταν περήφανος για μένα, όταν τελικά ήμουν καλός σε κάτι. Πιθανόν να μην θεωρούσε ότι ήταν σημαντικό για μένα , όμως είχα τόσο ανάγκη να το ακούσω από έναν άνθρωπο που είχα πρότυπο – Stephen, 26, Νέα Υόρκη

_{mothersblog/ photo pexels}