Φέρεται να υπάρχουν κοντά στις 100 λεοπαρδάλεις που ζουν μέσα και γύρω από την Μπέρα, ωστόσο δεν έχει αναφερθεί καμία επίθεση σε ανθρώπους εδώ τα τελευταία εκατό χρόνια. Υπήρξε μια περίπτωση όπου ένα βρέφος αρπάχτηκε από μια μεγάλη γάτα πριν από πολλά χρόνια, αλλά ακόμη και τότε η λεοπάρδαλη εγκατέλειψε το παιδί καθώς έτρεχε στην ερημιά. Ακόμα και όταν οι ντόπιοι άρχισαν να οργανώνουν σαφάρι εντοπισμού λεοπάρδαλης στην περιοχή για τους τουρίστες, ο αριθμός των επιθέσεων από λεοπάρδαλη παρέμεινε μηδενικός.

Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει την πόλη Μπέρα ξεχωριστή; Σύμφωνα με τους ντόπιους, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι μέλη της φυλής Rabari, μιας φυλής βοσκών που μετανάστευσε στο Ρατζαστάν από το Ιράν μέσω του Αφγανιστάν πριν από χίλια χρόνια, είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι εδώ αντιμετωπίζουν τις μεγάλες γάτες. Οι Ραμπάρι λατρεύουν τον φλογερό ινδουιστικό θεό Σίβα και αντιμετωπίζουν τα θηρία ως φύλακες αγγέλους τους, ακόμη και αν μερικές φορές χάνουν τα βοοειδή τους από αυτά.

«Όταν οι λεοπαρδάλεις σκοτώνουν το ζωικό κεφάλαιο των Rabaris, η κοινότητα δεν το κρατάει εναντίον του αρπακτικού», δήλωσε ο Dilip Singh Deora, ο οποίος διευθύνει ένα τοπικό σαφάρι. «Πιστεύουν ότι ο Σίβα θα αυξήσει πολλαπλάσια τα βοοειδή τους και αντιμετωπίζουν τα σκοτωμένα ζώα ως προσφορά στον ίδιο τον άρχοντα».

Ο Dheeraj Mali, ένας φωτορεπόρτερ της άγριας ζωής της Μπέρα που καταγράφει τις τοπικές λεοπαρδάλεις εδώ και χρόνια, πιστεύει ότι οι μεγάλες γάτες στην περιοχή έχουν επίσης προσαρμοστεί στην ανθρώπινη παρουσία και σταδιακά έχουν γίνει λιγότερο επιθετικές.

Οι λεοπαρδάλεις αποτελούν μέρος της καθημερινής ζωής στην Μπέρα, σε τέτοιο βαθμό που οι διοργανωτές σαφάρι λειτουργούν με την εγγύηση «εντοπίστε μια λεοπάρδαλη ή τα χρήματά σας πίσω» όταν προωθούν τα πακέτα στους τουρίστες. Τα μεγάλα αιλουροειδή μπορεί να τα δει κανείς σκαρφαλωμένα σε βράχους μέσα και γύρω από τα περίπου 10 χωριά της πόλης, ή ακόμα και να περπατήσουν στους δρόμους.

(ethnos. gr / photo: pixabay)