Η κυβέρνηση, μάλιστα, σχεδιάζει να επεκτείνει το δικαίωμα αυτό και στον ιδιωτικό τομέα, παρά τις αντιδράσεις από επιχειρηματικούς φορείς.

Η Πέτρα Ντε Σούτερ, υπουργός Δημόσιας Διοίκησης τόνισε πως ο νόμος είναι απαραίτητος για να παταχθεί η κουλτούρα που έχει παγιωθεί και επιβάλλει τη μόνιμη διαθεσιμότητα των εργαζομένων.

Για την αντίληψη αυτή θεωρείται πως ευθύνεται εν μέρει η τηλεργασία κατά τη διάρκεια της πανδημίας, μιας έκτακτης συνθήκης που είναι πιθανό να οδηγήσει σε μόνιμες αλλαγές στις συνήθειες των πολιτών.

Σε πρόσφατη έρευνα για την τηλεργασία, το 84% των ερωτηθέντων Βέλγων, απάντησε πως θα επιθυμούσε να εξακολουθήσει να εργάζεται από το σπίτι για δύο ή περισσότερες ημέρες την εβδομάδα και στη μετά-Covid εποχή.

«Χωρίς το δικαίωμα τής αποσύνδεσης», σημείωσε η Ντε Σάτερ, «το αποτέλεσμα θα είναι στρες και burnout και αυτή είναι η πραγματική ασθένεια σήμερα».

Η κυβέρνηση εξετάζει ακόμη την πρόταση να υιοθετήσει τετραήμερη εργασία 38-40 ωρών για το προσωπικό πλήρους απασχόλησης, που σημαίνει 9-10 ώρες δουλειά ημερησίως, και τριήμερη ξεκούραση.

Το Βέλγιο ακολούθησε μια τάση που καθιέρωσε στην Ευρώπη πρώτη η γερμανική Volkswagen που, το 2012, αποφάσισε να απαγορεύσει σε συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων την πρόσβαση σε εταιρικά email εκτός εργασιακού ωραρίου, σε μια προσπάθεια να τους προφυλάξει από την εξάντληση.

_{Με πληροφορίες από Guardian/ lifo/ photo unsplash}