• Για τη χρήση του οικιακού χώρου εργασίας 13 ευρώ.
• Για την κάλυψη του κόστους επικοινωνιών 10 ευρώ.
• Για τη συντήρηση του εξοπλισμού 5 ευρώ.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, το ελάχιστο ύψος της αποζημίωσης για κάθε περίπτωση καθορίστηκε με βάση σχετική ειδική έκθεση (μελέτη κόστους) του οίκου PWC, που εκπονήθηκε για λογαριασμό του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Με βάση την απόφαση, η αποζημίωση για το κόστος των επικοινωνιών δεν καταβάλλεται εάν ο εργοδότης το καλύπτει απευθείας, μέσω χωριστής σύμβασης με τον πάροχο διαδικτύου- κινητής και σταθερής τηλεφωνίας. Αντίστοιχα, δεν καταβάλλεται η αποζημίωση για τη συντήρηση του εξοπλισμού εάν οι συσκευές παρέχονται από τον εργοδότη.

Η απόφαση ορίζει, επίσης, ρητά ότι η αποζημίωση δεν επιτρέπεται να καταβάλλεται αντί αμοιβής του εργαζομένου, καθώς αποτελεί δαπάνη. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τον νόμο για την Προστασία της Εργασίας (άρθρο 67), «οι σχετικές δαπάνες δεν αποτελούν αποδοχές, αλλά εκπιπτέα δαπάνη για την εργοδοτική επιχείρηση, δεν υπόκεινται σε οποιοδήποτε φόρο ή τέλος ούτε οφείλονται επί αυτών ασφαλιστικές εισφορές εργοδότη ή εργαζομένου».

Τέλος, προβλέπεται ότι, αν η τηλεργασία παρασχεθεί για λιγότερες από 22 ημέρες ανά μήνα, τότε θα καταβάλλεται στον εργαζόμενο το 1/22 των δαπανών ανά ημέρα τηλεργασίας.

(ant1 – φωτο:pexels)