Όλα τα παραπάνω, έχουν νόημα, για τον στρατό, τις μεγάλες βιομηχανίες και την αμυντική, ενεργειακή και εξωτερική πολιτική ενός κράτους.

Σε προσωπικό επίπεδο, έχουν νόημα, όσον αφορά το να μην δημοσιοποιούνται τα προσωπικά δεδομένα του κάθε πολίτη.

Ποιο το νόημα εφαρμογής του GDPR σε αμέτρητες μικρές, μικρομεσαίες και μεσαίες επιχειρήσεις παγκόσμια, υπό την απειλή εξοντωτικών προστίμων, όταν οι συζητήσεις και τα ξεκατινιάσματα στα δικαστήρια γίνονται δημόσια και όταν πάει κάποιος σε μία δημόσια ή δημοτική υπηρεσία και όταν έρθει η σειρά του στις τεράστιες ουρές, του κάνουν ερωτήσεις για τα πάντα, σε δημόσια θέα και ακοή. Σου ζητούν διεύθυνση και τηλέφωνο και αυτά τα μαθαίνουν όλοι οι παριστάμενοι με τις όποιες συνέπειες.

Εντύπωση μάλιστα προκαλεί το γεγονός, ότι μέσα στο ίδιο το GDPR, σαφώς αναφέρει, ότι δεν δεσμεύει το ελληνικό δημόσιο κατά την άσκηση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων του και κατά την απόδοση της δικαιοσύνης.

Παράδειγμα: Σε κατηγορούν σε ένα δικαστήριο για κάτι αδίκως και σου αποδίδουν ανυπόστατες κατηγορίες. Ακούνε τις συκοφαντίες όλοι οι παριστάμενοι στο ακροατήριο, αλλά δεν λαμβάνουν γνώση για την όποια αθώωσή σου, μετά από μερικά χρόνια (τόσο διαρκεί η όποια διαδικασία μαζί με το εφετείο) οπότε η συκοφαντική δυσφήμιση μένει.

Τί νόημα έχει λοιπόν η απαίτηση εφαρμογής στρατιωτικών διαδικασιών στον ιδιωτικό τομέα;;;

Θα σας πω την άποψή μου. Κάποιοι, οι ασκούντες εν προκειμένω την παγκόσμια διακυβέρνηση, θέλουν να περάσουν την γενική αίσθηση στις λαϊκές μάζες, ότι τα προσωπικά τους δεδομένα είναι δήθεν πλέον προστατευμένα, ενώ οι ίδιοι τα χρησιμοποιούν για την παρακολούθηση και την χειραγώγηση των λαϊκών μαζών.

Οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης για παράδειγμα, όπως και η GOOGLE, χρησιμοποιούν τα στοιχεία όλων, μετά από μία αναγκαστική αποδοχή που αποσπούν, χωρίς την οποία αποκλείεται κανείς να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες τους.

Σε κάθε περίπτωση, το GDPR εισήχθη στην καθημερινότητά μας, με σκοπό τον έλεγχο καταστροφής οποιασδήποτε επιχείρησης.