Το καινοτόμο είναι ότι οι συσκευές δεν παραχωρήθηκαν σε μεμονωμένους παραγωγούς, αλλά θα είναι στη διάθεση της κοινότητας και θα χρησιμοποιούνται συλλογικά, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες.

Πρόκειται για μια πιλοτική δράση που στοχεύει στον συμμετοχικό τρόπο πρόληψης, συνδέοντας την τοπική γνώση με την τεχνική εμπειρία και την κοινή ευθύνη. Υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της Δράσης E.7 του LIFE Bear-Smart Corridors, μέσω της οποίας η Καλλιστώ μετέφερε στις Πρέσπες την εμπειρία των Κοινοτήτων Έξυπνης Συνύπαρξης με την Αρκούδα, που αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια στην περιοχή Τρικάλων-Μετεώρων.

Συγκεκριμένα, από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο έγιναν συναντήσεις με μέλη της περιβαλλοντικής οργάνωσης και της κοινότητας Πύλης, κατοίκους και παραγωγούς, προκειμένου να εξεταστούν οι καλλιέργειες που επηρεάζονται, η εποχικότητα των ζημιών, η πρόσβαση στα χωράφια και τα σημεία όπου παρατηρείται συχνότερα κίνηση της αρκούδας.

Σύμφωνα με τον Δρα Γιώργο Χατζηνάκο από την Καλλιστώ, η Πύλη επιλέχθηκε ως το πρώτο πιλοτικό σημείο εφαρμογής, όχι επειδή ήταν η μόνη περιοχή όπου είχαν καταγραφεί προβλήματα, αλλά επειδή συγκέντρωνε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μια πρώτη δοκιμή. Υπήρχε συγκεκριμένη εποχική πίεση, σαφής ζώνη παρέμβασης, ενεργή συμμετοχή των κατοίκων και δυνατότητα να παρακολουθηθούν τα αποτελέσματα.

Στην Πύλη παραδόθηκαν 10 σετ ηλεκτροφόρας περίφραξης και 24 συσκευές αποτροπής Critter Gitter, ενώ ακολούθησε επίσκεψη στην αγροτική ζώνη και συζήτηση για τον τρόπο χρήσης και τοποθέτησής τους.

Οι ηλεκτροφόρες περιφράξεις μπορούν να προστατεύουν προσωρινά ευάλωτες καλλιέργειες, ενώ τα Critter Gitter είναι συσκευές που βγάζουν δυνατούς ήχους και λειτουργούν συμπληρωματικά σε σημεία πρόσβασης ή συχνότερης κίνησης της αρκούδας. Πρόκειται για εξοπλισμό που μπορεί να τοποθετηθεί εύκολα και, όπως εξηγεί σε σχετικό του άρθρο ο κ.Χατζηνάκος, επιτρέπει την προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, χωρίς να δημιουργούνται μόνιμοι φραγμοί στο τοπίο ή να περιορίζονται οι φυσικοί διάδρομοι κίνησης της άγριας ζωής.

Το σημαντικότερο όμως για τον ίδιο, δεν είναι μόνο ο εξοπλισμός αλλά ο τρόπος με τον οποίο η πρόληψη συνδέθηκε με την τοπική συμμετοχή.

«Οι κάτοικοι δεν κλήθηκαν απλώς να ενημερωθούν για μια ήδη ειλημμένη απόφαση. Έφεραν στη συζήτηση τη γνώση τους για τον τόπο, τις καλλιέργειες, τα σημεία πίεσης και την εποχικότητα των περιστατικών. Συμμετείχαν στην επιλογή της παρέμβασης και ανέλαβαν ρόλο στη διαχείριση του εξοπλισμού» επισημαίνει.

Το επόμενο στάδιο είναι η παρακολούθηση της παρέμβασης προκειμένου να διαπιστωθεί πού και πότε χρησιμοποιείται ο εξοπλισμός, πώς εξελίσσονται οι ζημιές, ποιες δυσκολίες εμφανίζονται και ποιες προσαρμογές απαιτούνται.

^{ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: pixabay}