Ήταν το κάτοπτρο λέιζερ του σοβιετικού οχήματος Lunokhod 1, το οποίο είχε σταματήσει να λειτουργεί το 1971. Το 2010, όμως, οι επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν ξανά τη θέση του και να λάβουν σήμα από αυτό.

Το Lunokhod 1 έφτασε στη Σελήνη τον Νοέμβριο του 1970 με την αποστολή Luna 17 της Σοβιετικής Ένωσης. Το ρομπότ κινήθηκε για περίπου 11 μήνες στη Θάλασσα των Βροχών (Mare Imbrium), πριν σταματήσει όταν παρουσίασε προβλήματα το σύστημα θέρμανσης.
Στο μπροστινό μέρος του υπήρχε ένα ειδικό γαλλικής κατασκευής κάτοπτρο με 14 γυάλινους ανακλαστήρες. Η αποστολή του ήταν να επιστρέφει στη Γη παλμούς λέιζερ, βοηθώντας τους επιστήμονες να μετρούν με μεγάλη ακρίβεια την απόσταση Γης–Σελήνης. Για δεκαετίες, όμως, η ακριβής θέση του οχήματος είχε χαθεί.

Η αναζήτηση τελείωσε όταν το διαστημικό σκάφος Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA φωτογράφισε τη σεληνιακή επιφάνεια και εντόπισε το παλιό ρόβερ, μαζί με τα ίχνη που είχε αφήσει. Στις 22 Απριλίου 2010, επιστήμονες έστειλαν ξανά παλμό λέιζερ προς το κάτοπτρο του Lunokhod 1. Το σήμα επέστρεψε στη Γη, επιβεβαιώνοντας ότι το μικρό όργανο παρέμενε ενεργό μετά από τέσσερις δεκαετίες στη σεληνιακή επιφάνεια.

Οι μετρήσεις αυτές συνεχίζουν να βοηθούν στην ακριβή παρακολούθηση της απόστασης ανάμεσα στη Γη και τη Σελήνη. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι η Σελήνη απομακρύνεται σταδιακά από τη Γη κατά περίπου 3,8 εκατοστά τον χρόνο. Ένα ξεχασμένο κομμάτι τεχνολογίας από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου εξακολουθεί, περισσότερα από 50 χρόνια μετά την εκτόξευσή του, να προσφέρει πολύτιμα δεδομένα για τον φυσικό μας δορυφόρο.

Δείτε το ΕΔΩ

^{photo: pixabay}