Ονομάζεται Κιούντο και σε αυτό, η επιτυχία μιας βολής δεν μετριέται αποκλειστικά από το αν το βέλος θα βρει τον στόχο. Η πραγματική ουσία αυτού του ιδιαίτερου αθλήματος κρύβεται σε έναν μοναδικό ήχο, γνωστό στα ιαπωνικά ως τσουρούνε.
Πρόκειται για τον χαρακτηριστικό ήχο που παράγει η χορδή του τεράστιου, ασύμμετρου ιαπωνικού τόξου τη στιγμή ακριβώς που απελευθερώνεται το βέλος. Αυτός ο ήχος λειτουργεί εδώ και αιώνες ως ο αυστηρότερος κριτής και ο αδιάψευστος μάρτυρας, τόσο της τεχνικής, όσο και της εσωτερικής κατάστασης του αθλητή.
Η ιστορία αυτής της μοναδικής παράδοσης χάνεται βαθιά στους αιώνες της φεουδαρχικής Ιαπωνίας. Όταν οι θρυλικοί σαμουράι εξασκούνταν αρχικά, στην πολεμική τέχνη του τόξου, ο σκοπός ήταν η απόλυτη επιβίωση στο πεδίο της μάχης. Με το πέρασμα των χρόνων και την εμφάνιση των πυροβόλων όπλων, η πρακτική αυτή μεταμορφώθηκε σε ένα σύγχρονο άθλημα πνευματικής πειθαρχίας υπό την έντονη επίδραση της φιλοσοφίας του Ζεν. Εκείνη την εποχή οι δάσκαλοι ανακάλυψαν ένα παράξενο και συναρπαστικό φαινόμενο. Το ίδιο το σώμα και η χορδή δεν μπορούσαν να κρύψουν την παραμικρή ψυχική ατέλεια ή νευρικότητα του τοξότη.
Όταν ο αθλητής απελευθερώνει το βέλος με απόλυτη εσωτερική γαλήνη και τεχνική αρτιότητα, το ιαπωνικό τόξο δονείται παράγοντας έναν καθαρό, διαπεραστικό και αρμονικό ήχο. Αυτό το κοφτερό «τραγούδι» αποδεικνύει ότι η ενέργεια μεταφέρθηκε αβίαστα στο βέλος, χωρίς το χέρι να προκαλέσει περιττές τριβές. Αντίθετα, αν ο τοξότης διακατέχεται από άγχος, δισταγμό ή κακή στάση σώματος, η χορδή παράγει έναν βαρύ, μουντό και θαμπό ήχο, που προδίδει αμέσως το λάθος. Στην ιαπωνική παράδοση θεωρείται μάλιστα, πως αυτός ο καθαρός ήχος έχει τη δύναμη να διώχνει τα κακά πνεύματα, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα σε ιερές τελετές στα ιαπωνικά ιερά.
Το τσουρούνε δεν είναι απλώς ένα ακουστικό φαινόμενο, αλλά η ζωντανή απόδειξη της φιλοσοφίας που διέπει αυτό το άθλημα. Σύμφωνα με τους μεγάλους δασκάλους, η τελειότητα κατοικεί στην ένωση της αλήθειας, της καλοσύνης και της ομορφιάς. Ο ήχος της χορδής είναι το πρώτο σημάδι αυτής της αλήθειας. Προτού καν το βέλος διασχίσει τον αέρα και καρφωθεί στον στόχο, ο έμπειρος τοξότης αλλά και οι θεατές γνωρίζουν ήδη από το ηχόχρωμα αν η βολή υπήρξε αληθινή.
Μέσα από αυτή τη διαχρονική παράδοση, η ιαπωνική τοξοβολία μετατρέπεται σε μια διαρκή άσκηση ειλικρινούς αυτογνωσίας. Ο ήχος γίνεται καθρέφτης της ψυχής. Διδάσκει στον άνθρωπο ότι τα λάθη δεν μπορούν να συγκαλυφθούν και πως η πραγματική πρόοδος έρχεται μόνο όταν ο νους και το σώμα συντονιστούν σε έναν απόλυτα καθαρό ρυθμό.
photo AI: pixabay
