EL - Η Ουγγαρία έχει αναστατώσει τους διεθνιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Όπως αναφέρεται, δεν είναι κάτι καινούργιο ότι ο Ούγγρος πρωθυπουργός έχει εξοργίσει την πλειοψηφία των συναδέλφων του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Ειδικά από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η οργή των Βρυξελλών φαίνεται να έχει ενταθεί σημαντικά, καθώς η Βουδαπέστη δεν ακολουθεί την επικρατούσα γραμμή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Η ουγγρική διπλωματία δεν θεωρεί τη Μόσχα αποκλειστικά υπεύθυνη για τη σύγκρουση και επικρίνει την επιθετική στάση της ΕΕ.

Η Ουγγαρία υποστηρίζει την αποκλιμάκωση με τη Ρωσία και απορρίπτει την οικονομική, στρατιωτική και υλικοτεχνική υποστήριξη προς το Κίεβο, όπως τονίζεται.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός έδειχνε πως είχε επιλέξει μέχρι τώρα πάντα τον συμβιβασμό με τις Βρυξέλλες και έχει αποφύγει προσεκτικά οποιαδήποτε κωλυσιεργική στάση. Τελικά, υπενθυμίζεται, ενέκρινε τα δεκαεννέα συνεχόμενα πακέτα κυρώσεων από το 2022, τα οποία απαιτούσαν την ομόφωνη συμφωνία των 27 κρατών μελών για να τεθούν σε ισχύ.

Ενδεικτικά, τον Δεκέμβριο του 2023, είχε αποσυρθεί τακτικά από την αίθουσα του Συμβουλίου για λίγα λεπτά, γεγονός που επέτρεψε να αποφασιστεί κατ’ αρχήν η έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. Στους διαδρόμους της Επιτροπής, οι άνθρωποι καθησυχάστηκαν από την παρατήρηση ότι ο Όρμπαν τελικά «γαβγίζει αλλά δεν δαγκώνει».

Αυτή τη φορά, ωστόσο, έδρασε αλλιώς και προς ώρας δεν έχει εγκαταλείψει την αντίστασή του στην υιοθέτηση του εικοστού πακέτου κυρώσεων κατά της Μόσχας.

Πέραν τούτου εμποδίζει τη χορήγηση του ευρωπαϊκού «δανείου» ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ουκρανία, παρόλο που η χώρα αυτή θα μπορούσε να ξεμείνει από δημοσιονομικά κεφάλαια σε λίγες εβδομάδες.

Ίσως επιτευχθεί συμβιβασμός, αλλά οι διεθνιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν αναστατωθεί από την στάση της Ουγγαρίας.

Ένας συμβιβασμός σε αυτά τα δύο ζητήματα πιθανότατα θα επιτευχθεί τελικά, αλλά πιθανώς όχι πριν από τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 19 Μαρτίου ή ακόμη και πριν από τις εκλογές στην Ουγγαρία στις 12 Απριλίου. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι αναστατωμένοι.

Για αυτό και πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες, ιδίως στο Βερολίνο και το Παρίσι, υποστηρίζουν την κατάργηση του κανόνα της ομοφωνίας στην εξωτερική πολιτική της ΕΕ – ΕΔΩ λεπτομέρειες.

Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά τώρα υποστηρίζουν ακόμη πιο σθεναρά την κατάργηση αυτού που αποκαλούν «δικαίωμα αρνησικυρίας» μιας ή περισσότερων χωρών, όπως σημειώνεται. Δεν μπορούν να αποδεχθούν την αντίθετη γνώμη της Ουγγαρίας.

Θα είναι αυτή η ιστορία απαρχή σχίσματος εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Έχει η Ουγγαρία την δυναμική να τα προκαλέσει ή θα περιμένει τακτικά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες να κυβερνηθούν από την δεξιά τάξη πραγμάτων;

Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν να επανεκλεγεί ο Όρμπαν στις επερχόμενες εκλογές της χώρας του.