Το περιστατικό κλιμακώθηκε σε επίσημη νομική διαμάχη, με λεπτομέρειες να έρχονται στο φως μέσω απόφασης της Επιτροπής Δίκαιης Εργασίας της Αυστραλίας.

Ο Tamburella εργαζόταν ως επικεφαλής σεφ στο εστιατόριο και μπαρ La Costa στην κοιλάδα Fortitude Valley, στο Μπρίσμπεϊν. Κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης με catering, η διεύθυνση του έδωσε εντολή να ετοιμάσει μια πίτσα με ζαμπόν και ανανά για τους καλεσμένους.

Ο σεφ αρνήθηκε κατηγορηματικά να συμμορφωθεί. Σύμφωνα με τα έγγραφα της επιτροπής, ήταν η τρίτη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια που αρνήθηκε να βάλει τα φρούτα ως γαρνιτούρα.

Ο Tamburella υποστήριξε ότι οι οδηγίες της διοίκησης «δεν χρειάζεται να ακολουθούνται όταν είναι προσβλητικές για την κουλτούρα μου». Ζήτησε μάλιστα από το αφεντικό του να ελέγξει και να διερευνήσει πόσο βαθιά προσβλητικό είναι για τους Ιταλούς να βάζουν ανανά στην πίτσα.

Η διοίκηση είχε ήδη υποβάλει μια σειρά από παράπονα για την απόδοση και τη συμπεριφορά του σεφ, και η κατηγορηματική άρνησή του να ικανοποιήσει το αίτημα του πελάτη στην εκδήλωση οδήγησε στην απόλυσή του τον Μάιο.

Μετά την απόλυσή του, ο Tamburella έφερε την υπόθεσή του στην Επιτροπή Δίκαιης Εργασίας της Αυστραλίας , ισχυριζόμενος άδικη απόλυση.

Ωστόσο, η επιτροπή τελικά απέρριψε τον ισχυρισμό του . Ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου, Elliot Ingram, επέμεινε στην απόφασή του, δηλώνοντας δημόσια: «Δεν είμαστε στην Ιταλία» και τονίζοντας ότι μια επιχείρηση πρέπει να είναι ευέλικτη και να εξυπηρετεί ό,τι ζητούν οι πελάτες που πληρώνουν.

Παρά το όνομά της, η “Χαβανέζικη” πίτσα δεν προέρχεται από τη Χαβάη. Εφευρέθηκε το 1962 στον Καναδά από έναν Έλληνα μετανάστη, τον Σωτήρη (Sam) Panopoulos.

Ο Πανόπουλος είχε ένα εστιατόριο στο Οντάριο και αποφάσισε να βάλει κονσέρβα ανανά πάνω σε πίτσα με ζαμπόν, απλώς για να δει τι γεύση έχει.

Το όνομα “Hawaiian” προήλθε απλώς από τη μάρκα της κονσέρβας ανανά που χρησιμοποίησε.

Η γλυκόξινη αντίθεση έγινε αμέσως παγκόσμια επιτυχία

Στο διαδίκτυο, πολλοί υποστήριξαν τον Tamburella, λέγοντας ότι “ένας αληθινός καλλιτέχνης έχει δικαίωμα να προστατεύει την τέχνη του”. Από την άλλη, οι περισσότεροι συμφώνησαν με την απόφαση του δικαστηρίου, τονίζοντας ότι όταν δουλεύεις σε ένα εστιατόριο, ο πελάτης που πληρώνει έχει πάντα τον τελευταίο λόγο.

photo: pixabay