Ο Ρίχτερ σε συνέντευξή του στο Variety ανέφερε ότι συμμετείχε στη διαδικασία από το αρχικό στάδιο, καθώς διάβαζε το σενάριο, έστελνε σχόλια και μουσικά σχεδιαγράμματα στη σκηνοθέτρια Κλόι Ζάο και — καθώς εκείνη έψαχνε τοποθεσίες για την ταινία και περιπλανιόταν στο δάσος.

Με την ιστορία να παρουσιάζεται σε μεγάλο βαθμό από την οπτική γωνία της Άγκνες, καθώς η μητρότητα είναι ένα βασικό θέμα, ο Ρίχτερ επέλεξε τη χρήση γυναικείων φωνών στη μουσική επένδυση. «Υπάρχει ένας γυναικείος χορωδιακός ήχος, τον οποίο χρησιμοποιώ με αφηρημένο τρόπο».

Χρησιμοποίησε τις γυναικείες φωνές για να δημιουργήσει έναν συναισθηματικό τόνο που ακούγεται στην αρχή της ταινίας, όταν η Άγκνες βρίσκεται στη «μήτρα του δάσους».

«Έφτιαξα ηλεκτρονικά όργανα, αλλά χρησιμοποιώντας ακατέργαστη ύλη από όργανα της ελισαβετιανής περιόδου» εξηγεί. «Έτσι, κάναμε ηχογραφήσεις με ένα σύνολο βιόλας, μια άρπα από νικέλιο, και hurdy-gurdie (έγχορδο όργανο) και σχεδόν πρωτόγονα και φολκλορικά όργανα από παλιά» ανέφερε.

Το τραγούδι του «On the Nature of Daylight» κατέληξε τυχαία στην ταινία «Hamnet».

Το τραγούδι που έχει συμπεριληφθεί σε projects όπως τα «The Last of Us», «Arrival» και «Shutter Island» — και γράφτηκε αρχικά για το άλμπουμ του «The Blue Notes» — δεν προοριζόταν να εμφανιστεί στην τελική έκδοση του «Hamnet».

(με πληροφορίες από ΑΠΕ -ΜΠΕ / photo: ΑΠΕ -ΜΠΕ / EPA -EPA)