Σε μια μελέτη του 1970 , ο Ντόναλντ Χάνσεν, τότε καθηγητής καλών τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, περιέγραψε το ειδώλιο ως ένα αξιοσημείωτο μείγμα χαρακτηριστικών εν μέρει ανθρώπου και εν μέρει ζώου. Το κεφάλι βοοειδούς, με καμπυλωτά κέρατα, ακουμπά πάνω σε ανθρώπινες ωμοπλάτες και το πλάσμα είναι ντυμένο με μια διακοσμημένη ρόμπα που καλύπτει τα γονατιστά πόδια του. Τα απλωμένα χέρια του ταύρου είναι ανθρώπινα, αλλά καταλήγουν σε οπλές που κραούν ένα αγγείο. Το ειδώλιο δεν έχει επίπεδη βάση, σημείωσε ο Χάνσεν, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να σταθεί μόνο του σε σκληρή επιφάνεια.

Το ειδώλιο κατασκευάστηκε στο Ελάμ, μια αρχαία περιοχή που αντιστοιχεί στο σύγχρονο νοτιοδυτικό Ιράν. Αυτή η περιοχή ήταν η έδρα των Πρωτο-Ελαμιτών, ενός πρώιμου πολιτισμού της Εγγύς Ανατολής στην Εποχή του Χαλκού. Οι Πρωτο-Ελαμίτες εφηύραν κυλινδρικές σφραγίδες – κυλίνδρους που ήταν χαραγμένοι με εικόνες και χρησιμοποιούνταν για διοικητικούς σκοπούς – πολλοί από τους οποίους απεικονίζουν ζώα σε ανθρώπινες στάσεις. Ο Γονατιστός Ταύρος πιθανότατα κατασκευάστηκε σε αυτήν την Πρωτο-Ελαμιτική παράδοση δημιουργίας μυθικών αλλά ρεαλιστικών υβριδίων ζώου-ανθρώπου.

Δεν είναι σαφές γιατί κάποιος αποφάσισε να κατασκευάσει τον “Γονατιστό Ταύρο” πριν από πέντε χιλιετίες. Ωστόσο, τα ασβεστολιθικά βότσαλα στο εσωτερικό του αγαλματιδίου και το ύφασμα που το κολλάει υποδηλώνουν ότι χρησιμοποιήθηκε σε κάποια τελετή, σύμφωνα με τον Χάνσεν. Μπορεί ακόμη να είναι «ειδώλιο θεμελίωσης». Αυτά τα αντικείμενα θάβονταν σκόπιμα κατά την τελετή θεμελίωσης των πρωτοελαμικών ναών για να σηματοδοτήσουν συμβολικά το ιερό έδαφος. Αν ο Γονατιστός Ταύρος δημιουργήθηκε ως ειδώλιο θεμελίωσης, δεν προοριζόταν να τον ξαναδεί κανείς ποτέ.

(photo: pixabay)