Μαζί, βέβαια, και το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, όπως και το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια, θέμα στο οποίο εξαπέλυσε επίθεση κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.
Ξεκινώντας από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών και τη διερεύνηση των αιτίων, ο υπουργός Επικρατείας απάντησε στις μομφές της αντιπολίτευσης. Και πρώτα, «η εξεταστική για τα Τέμπη παρετάθη όχι μία, αλλά δύο φορές», σημείωσε και συνέχισε:
«Οι μάρτυρες στη δικαιοσύνη καλούνται για να καταθέσουν επί πραγματικών περιστατικών, τα οποία συνδέονται με την υπόθεση και για τα οποία έχουν ιδία γνώση και αντίληψη, δηλαδή δεν καλούνται για να λένε τις απόψεις τους». Υπό το πρίσμα αυτό, διετύπωσε την αντίρρησή του να καλούνται στην εξεταστική επιτροπή συνδικαλιστές «για να λένε τη γνώμη τους […] στην καλύτερη περίπτωση ας αναγνωσθούν τα έγγραφα», τα οποία είχαν αποστείλει στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών. Επιπλέον, «έχουν εξετασθεί δεκάδες μάρτυρες, πολλοί εξ αυτών προτάθηκαν από την αντιπολίτευση. Αν θέλει κάποιος να κρατά ανοιχτή την εξεταστική για να κάνουμε κουβέντα […] είναι άλλη στόχευση».
Όμως, στο σημείο αυτό, ο υπουργός Επικρατείας προχώρησε και σε ένα γενικό σχόλιο: «Οι πολιτικοί, όταν υπάρχει εκκρεμής ποινική διαδικασία, οφείλουν να αφίστανται οιουδήποτε σχολιασμού -και το λέει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Και, εν κατακλείδι, «οι πολιτικοί δεν έχουν ούτε το τεκμήριο της αμεροληψίας ούτε της ουδετερότητας. Ούτε εγώ το έχω, ούτε ο κ. Κασσελάκης, ούτε κανένας άλλος πολιτικός. Το τεκμήριο της αμεροληψίας το έχει η ελληνική δικαιοσύνη». Ενώ για το μπάζωμα του σημείου στο οποίο συνέβη το δυστύχημα, διερωτήθηκε γιατί μπάζωσαν μόνο τη μία πλευρά εκείνοι που ήθελαν, τάχα, να συγκαλύψουν στοιχεία.
Σε σχέση με την αναγραφή των θυμάτων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, επανέλαβε τη θέση του ότι «είναι ιερός τόπος και δεν είναι για αναγράφει ο καθένας ό,τι νομίζει». Χαρακτηρίζοντας δε, «σωστή και αναγκαία» τη συζήτηση για την ανέγερση μνημείου για τα θύματα των Τεμπών, διευκρίνισε ότι «όχι δεν θα αναγράφονται» ονόματα στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Πάντως, συμπλήρωσε, άλλο είναι κάτι το οποίο συμβολικά τίθεται για λίγο και εν συνεχεία αφαιρείται, και άλλο «να έχει κανείς την αξίωση να μένουν εκεί εγγεγραμμένα επί μακρόν και μάλιστα χωρίς οποιαδήποτε συμμετοχή δημόσιου φορέα». Συνεπώς, «στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη δεν πάει να γράφει κανείς ό,τι νομίζει, ακόμη και αν η πρόθεσή του είναι η καλύτερη».
Αλλάζοντας θέμα, στα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αφού κατηγόρησε για «παραλογισμό» την ευρεία, όπως είπε, Αριστερά στη χώρα μας, παρατήρησε ότι θα ήταν θεμιτό να ψηφίσουν κάποια κόμματα «ναι» επί της αρχής και μετά να διατυπωθούν επί μέρους παρατηρήσεις και αιτήματα.
Στο σημείο αυτό, όμως, έστρεψε τα βέλη του κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, λέγοντας πως «όταν ανοίγεις την κουβέντα των “συμφερόντων”…, το λέω για τον κ. Ανδρουλάκη, να ξέρει ο κ. Ανδρουλάκης ότι με την ίδια ευκολία που κατηγορεί για εξυπηρέτηση συμφερόντων τον Πιερρακάκη, με την ίδια κατηγορία επιστρέφεται η κατηγορία σε αυτόν […] στη Βουλή θα κληθεί να απαντήσει ο κ. Ανδρουλάκης σε αυτά».
Κι ακόμη, «θέλει ακόμη πιο αυστηρές προϋποθέσεις ή πιο επιεικείς; Στις πιο επιεικείς, επιχειρηματίες μπαίνουν πιο εύκολα […] Θέλει ακόμη αυστηρότερες;». Σε κάθε περίπτωση, ο υπουργός Επικρατείας αντέτεινε, «αντί να συζητάμε τα περί “συμφερόντων”, να κάτσουμε να βάλουμε αντικειμενικές, σωστές, ορθολογικές προϋποθέσεις για το επίπεδο που θέλουμε να βρίσκονται αυτά τα πανεπιστήμια. Οι αυστηρές προϋποθέσεις σημαίνουν και ακριβά δίδακτρα». Αντιθέτως, «όσο κάνεις ορθολογικές, αλλά χωρίς έκπτωση στην ποιότητα, τις προϋποθέσεις, τόσο είναι πιο προσβάσιμα σε μεσαία εισοδήματα, τα πανεπιστήμια αυτά».
Και, στο «δια ταύτα», «ο κ. Ανδρουλάκης δεν είναι αθώος σε αυτή τη συζήτηση», επεσήμανε. ‘Αλλωστε, «το ΠΑΣΟΚ έχει καταλήξει να μην ψηφίζει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ταυτίζεται με το ΣΥΡΙΖΑ, με το ΚΚΕ, με τη Νέα Αριστερά».
Ενώ στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, ειδικότερα δε, του ‘Αρθρου 16, ο Μ. Βορίδης δήλωσε: «Όταν έρθει η αναθεώρηση να δούμε τι θα ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ εκεί ή αν πάλι θα έχουμε προϋποθέσεις. Κοντά είναι αυτά, δεν αργεί η διαδικασία […] αυτά που λέει ο κ. Ανδρουλάκης για το (‘Αρθρο) 16 θα τα βρει μπροστά του».
Στο επόμενο θέμα της συνέντευξης, τις ευρωεκλογές, «δεν έχουμε μπει ακόμη στη λεγόμενη ευρωπαϊκή ατζέντα», παρατήρησε εν πρώτοις και προσέθεσε: «Εκεί θέλω να ακούσω πώς θα τοποθετηθούν οι διάφορες πολιτικές δυνάμεις για τα θέματα της ευρωπαϊκής άμυνας, για τα θέματα ανταγωνισμού ευρωπαϊκών προϊόντων και, κυρίως, ποιον θέλουν να τους εκπροσωπήσει (σ.σ. οι αγρότες) στη διαπραγμάτευση για την Κοινή Αγροτική Πολιτική και την αναθεώρησή της. Οι δυνάμεις των Σοσιαλιστών και της Αριστεράς, οι οποίοι έρχονται και λένε, “ακόμη σκληρότερη και ταχύτερη περιβαλλοντική μετάβαση στη γεωργία“, ή οι δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος που λένε, “ήπια και ομαλή μετάβαση με διασφάλιση του εισοδήματος των αγροτών μας”»;
Επίσης, πρότεινε στη δημόσια συζήτηση «να μπουν και τα θέματα του κράτους δικαίου, επειδή τους αρέσουν τα θέματα αυτά στην Αριστερά». Τους εκπροσώπους της οποίας κάλεσε «να πουν ότι πρέπει να περικοπεί η χρηματοδότηση της Ελλάδας γιατί δεν έχει συμμορφωθεί με την ελευθερία των δημοσιογράφων».
Στο σχόλιό του για την αύξηση των ποσοστών κομμάτων που βρίσκονται στα δεξιά του κυβερνώντος κόμματος, αντέτεινε πως «η σοβαρή, συγκροτημένη, εθνική, λαϊκή και κοινωνική Δεξιά βρίσκεται, όλη, στη Νέα Δημοκρατία».
Κλείνοντας, ο Μ. Βορίδης έκανε και ένα σχόλιο για το πρόσφατο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία: «Βγαίνει κάποιος και λέει ότι είναι ο αρχηγός, μετά του λέει κάποιος, “δεν είσαι, πήγαινε, κάνε εκλογές”. Μετά λέει (ο αρχηγός), “είμαι έτοιμος για να κάνω εκλογές, βρείτε μου αντίπαλο”. Βρίσκεται ο αντίπαλος και τελικά καταλήγουν να μην κάνουν εκλογές: αυτό, όλο, είναι ΣΥΡΙΖΑ, αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ».
Σε κάθε περίπτωση, «έχουν ηττηθεί οι ιδέες τους […] το ζήτημά τους είναι ταυτοτικό και για αυτό είναι δύσκολο να το υπερβούν», υποστήριξε, τέλος, ο Μ. Βορίδης για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
(ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi)
