Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η πρόθεση της Δύσης να απεξαρτηθεί από το ρωσικό φυσικό αέριο εισάγοντας μεγάλες ποσότητες από τις ΗΠΑ κυρίως, άνοιξε διάπλατα τον θαλάσσιο διάδρομο για τα πλοία μεταφοράς LNG.

Όμως δεν είναι εύκολη η αναπλήρωση της ποσότητας του εισαγόμενου ρωσικού φυσικού αερίου από άλλες πηγές διά θαλάσσης.

Ο αριθμός των πλοίων LNG Carriers δεν επαρκεί ενώ δεν υπάρχουν και οι κατάλληλες υποδομές στη στεριά για να προωθήσουν στην ευρωπαϊκή ενδοχώρα τις ποσότητες φυσικού αερίου που θα έρθει δια θαλάσσης.

Μην ξεχνάμε ότι το ρωσικό φυσικό αέριο εισάγεται στην Ευρώπη μέσω αγωγών. Επίσης πολλά από τα υπάρχοντα LNG Carriers είναι δεσμευμένα σε μακροχρόνιες ναυλώσεις άρα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα για μεταφορά αερίου στην Ευρώπη.

Το κόστος ναυπήγησης ενός τέτοιου πλοίου ανέρχεται περίπου στα 200 εκατ. δολάρια και για τον λόγο αυτό είναι λίγοι οι «παίκτες». Η αλλαγή πλεύσης όσον αφορά την επιλογή προμηθευτών και η αυξανόμενη ζήτηση έχουν ως αποτέλεσμα τα πλοία αυτά να γίνονται ανάρπαστα και να καλούνται να φέρουν φορτία από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και το Κατάρ, αφού η Ρωσία εξοβελίζεται.

Με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν έως τον Ιανουάριο του 2022, ο παγκόσμιος στόλος LNG μεταφορικής ικανότητας από 100.000 κυβικά μέτρα και πάνω, αποτελείται από 582 πλοία ενώ άλλα 151 είναι υπό ναυπήγηση. Σε μακροχρόνια ναύλωση βρίσκονται 122 πλοία. Από τα συνολικά 733 πλοία LNG στο νερό και στις γιάρδες, ελληνικών συμφερόντων είναι τα 156, ποσοστό 21,2%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Vessels Value, εταιρείας αποτίμησης της αξίας εμπορικών πλοίων, τον Νοέμβριο του 2021 η αξία του ελληνικών συμφερόντων στόλου με πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου-LNG, συμπεριλαμβανομένων και των υπό ναυπήγηση φτάνει τα 19,5 δισ. δολάρια. Οι Έλληνες πήραν την πρωτοκαθεδρία από τους Ιάπωνες, των οποίων ο στόλος αξίζει 14,3 δισ. δολάρια. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Κίνα με αξία στόλου 5,9 δισ. δολ.

Ναυπηγήσεις
Από το σύνολο των πλοίων που είναι υπό παραγγελία για τα επόμενα τρία χρόνια, το 75% θα ναυπηγηθεί στη Νότια Κορέα, το 17% στην Κίνα και το 13% στην Ιαπωνία. Επίσης, αυξήθηκε και η χωρητικότητα του ελληνόκτητου στόλου των LΝG κατά 25,6%, ενώ και ο αριθμός πλοίων από 82 στα 135.

Η ελληνική πλοιοκτησία κυριαρχεί και στις ναυπηγήσεις. Οι Ελληνες εφοπλιστές έβαλαν το 2021 συνολικά 18 παραγγελίες αξίας 3,63 δισ. δολαρίων. Η παρουσία των Ελλήνων είναι κάτι παραπάνω από δυναμική, αφού το 2020 είχαν βάλει μόλις μία παραγγελία για ναυπήγηση LNG.

Το 2021 παραγγέλθηκαν συνολικά 93 LNG, έναντι 54 το 2020 και 46 το 2019. Η βιομηχανία εκτίμησε πέρυσι ότι οι εξαγωγές των ΗΠΑ θα αυξηθούν και επιβεβαιώνεται.

Οι παραγγελίες για LNG carriers αυξήθηκαν κατά 207% και είναι συνολικού κόστους 16,98 δισ. δολαρίων.

Δεν υπάρχουν στα ναυπηγεία ελεύθερες μονάδες για να κατασκευαστούν περισσότερα LNG carriers. Όσες παραγγελίες δοθούν δεν θα είναι έτοιμες πριν το τέλος του 2026 2027.

Όσο αφορά τις πλωτές μονάδες αποθήκευσης και επαναεριοποίησης (FSRU) υπάρχουν μόλις 48 αλλά σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ευρώπη. Σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές στην Ευρώπη μπορεί να εμφανισθούν 10 με 12 μονάδες τα επόμενα χρόνια και όχι άμεσα.

Όμως ένα FSRU πρέπει να έχει πρόσβαση σε έναν παράκτιο αγωγό ο οποίος θα συνδέεται με το δίκτυο φυσικού αερίου ενός κράτους και ο οποίος πρέπει να έχει την απαραίτητα χωρητικότητα για να μπορεί να διοχετεύσει τις εισαγόμενες ποσότητες. Στο θέμα αυτό υπάρχει έλλειψη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ισπανία η οποία έχει επτά τερματικούς σταθμούς LNG ωστόσο δεν έχει τον αναγκαίο αριθμό αγωγών διασύνδεσης με το δίκτυο της Κεντρικής Ευρώπης. Αντιθέτως η Γερμανία έχει αγωγούς αλλά δεν έχει terminals.

(newmoney – φωτο:screenshot)