Πολυτάλαντος, ευγενής, με μεγάλη καρδιά και δίνοντας τον τόνο του κεφιού στις παρέες, ο Κώστας Καρράς υπηρέτησε το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, για περίπου 50 χρόνια, με ένα μικρό διάλειμμα επτά χρόνων, όταν ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως αποτέλεσμα της έντονης κοινωνικής του δραστηριότητας και της φιλανθρωπικής του προσφοράς.
Η τύχη του επιφύλαξε και τις δυο πλευρές της. Είχε την τύχη στα πρώτα του θεατρικά βήματα να συναντηθεί με το ιερό τέρας της υποκριτικής Έλλη Λαμπέτη και να συμπρωταγωνιστήσει μαζί της σε τέσσερα θεατρικά έργα, αλλά και την ατυχία, όταν είχε πλέον ωριμάσει ως ηθοποιός και ήταν πρώτο όνομα, να πέσει πάνω στην ραγδαία πτώση του παλιού ελληνικού σινεμά, έπειτα και από την επέλαση της εφταετίας και των προπαγανδιστικών ταινιών.
Ικανότατος στο δράμα και στην κωμωδία ή την περιπέτεια, ο Κώστας Καρράς θα συναντηθεί στα κινηματογραφικά πλατό, με τους σημαντικότερους των συναδέλφων του, από Αλίκη Βουγιουκλάκη, Τζένη Καρέζη, Μάρω Κοντού, Ρένα Βλαχοπούλου και Ζωή Λάσκαρη, μέχρι Αλέκο Αλεξανδράκη, Κώστα Καζάκο, Δημήτρη Παπαμιχαήλ και Νίκο Κούρκουλο, ενώ είχε και την ευκαιρία να δείξει το μέγεθος της υποκριτικής του ικανότητας στο έξοχο φιλμ του Μιχάλη Κακογιάννη «Ιφιγένεια», υποδυόμενος τον Μενέλαο δίπλα στη θρυλική Ειρήνη Παπά. Ταυτόχρονα, στο θεατρικό σανίδι θα συνεργαστεί με σπουδαίους ηθοποιούς, όπως οι Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Θύμιος Καρακατσάνης, Άγγελος Αντωνόπουλος, Σωτήρης Μουστάκας, Μαίρη Χρονοπούλου, Σμαρούλα Γιούλη και πολλούς άλλους.
Με αφορμή τα 90 χρόνια απ’ τη γέννησή του (21 Ιουνίου 1936), είναι ευκαιρία για έναν ακόμη αποχαιρετισμό για τον Κώστα Καρρά, που χάσαμε πρόωρα το 2012. Έναν ηθοποιό, που προσέφερε στις τέχνες της χώρας μας, ακόμη και στο τραγούδι, ερμηνεύοντας αισθαντικά τα θαυμάσια τραγούδια του Γιάννη Σπανού και άλλων συνθετών, αλλά και ενός συμπονετικού ανθρώπου που έκανε ότι μπορούσε για να συμπαρασταθεί στους ευάλωτους και αδύναμους.
Από τα περιβόλια στα Πατήσια στο Λονδίνο
Ο Κώστας Καρράς γεννήθηκε το 1936, μια ακόμη δύσκολη εποχή για την Ελλάδα, στην Αθήνα και συγκεκριμένα σε μια γειτονιά στα Πατήσια. Με συγκίνηση, πάντα, θυμόταν την αυλή του σπιτιού του, τους χωμάτινους δρόμους και τα παιχνίδια με τα άλλα παιδιά στα περιβόλια και τον μαθηματικό πατέρα του να του δείχνει τα άστρα στον καθαρό αττικό ουρανό, που μάλλον τον επηρέασαν καθοριστικά για το μέλλον του. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Λονδίνο, κάτι που πολύ λίγο του χρειάστηκαν όταν μπήκε και στην πολιτική, αφού έφυγε απ’ αυτήν απογοητευμένος, αλλά και υποκριτική στην περίφημη Δραματική Σχολή της Royal Academy of Arts.
Δίπλα στην Λαμπέτη
Το 1963 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη και την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στον θίασο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, στο έργο της Αγκάθα Κρίστι «Ποντικοπαγίδα». Αν και νεότατος, η Έλλη Λαμπέτη διέκρινε το ταλέντο του και τον έκανε, τον επόμενο χρόνο, συμπρωταγωνιστή της στο έργο του Νιλ Σάιμον «Ξυπόλητη στο Πάρκο», σε σκηνοθεσία Κακογιάννη. Το 1965 ο Καρράς πήρε δίπλα στην αξέχαστη ηθοποιό τον ρόλο του Κοβάλσκι στο «Λεωφορείον ο Πόθος», πλησιάζοντας καλλιτεχνικά όλο και πιο κοντά στα αστέρια που του έδειχνε ο πατέρας του. Το 1967, Λαμπέτη – Καρράς, ανέβασαν το «Θυμήσου τον Σεπτέμβρη», ενώ για τα επόμενα δυο χρόνια έσπαγαν καθημερινά τα ταμεία με το έργο «Σαράντα Καράτια», καθώς είχε γίνει γνωστό ότι περισσότεροι από 100.000 θεατρόφιλοι είχαν δει τη φημισμένη παράσταση.
Θέατρο και πάλι θέατρο
Έχοντας πλέον αποκτήσει και μία μεγάλη αναγνωρισιμότητα από τον κινηματογράφο, ο Καρράς έκανε στη συνέχεια τα δικά του θεατρικά σχήματα και συνεργασίες, παίζοντας σε πολλά έργα, μεταξύ των οποίων και «Οι Εκλογές του Μποστ», «Κόκκινα Τριαντάφυλλα για Μένα», «Καϋμένε μου Μάρικ» και τη μεγαλύτερη προσωπική του επιτυχία στο σανίδι, «Το Ημερολόγιο Ενός Τρελού». Επίσης, συνεργάστηκε με το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης και Πάτρας και το ΚΘΒΕ.
Από την «Ιφιγένεια» στην «Παριζιάνα»
Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε το 1961, στη χαριτωμένη κομεντί του Ντίμη Δαδήρα «Ποια Είναι η Μαργαρίτα», δίπλα σε Καρέζη, Φέρτη και Βέγγο. Εκτός από την έξοχη συμμετοχή του στην «Ιφιγένεια», που ήταν υποψήφια και για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, έπαιξε συνολικά σε 38 φιλμ, απ’ τα οποία ξεχωρίζουν η κωμωδία «Υιέ Μου, Υιέ Μου», με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, η φαρσοκωμωδία «Ο Αδελφός μου ο Λόρδος», με τον Γιώργο Πάντζα, το μελόδραμα «Ο Εμποράκος», η κωμωδία «Η Παριζιάνα», με την Βλαχοπούλου, η τεράστια εμπορική επιτυχία «Υπολοχαγός Νατάσα», με την Βουγιουκλάκη και η κοινωνική περιπέτεια «Εν Ονόματι του Νόμου», με τον Καζάκο. Επίσης, έπαιξε και σε αρκετές βιντεοκασέτες, τη μόδα των δεκαετιών 80-90, σε ευτελείς ταινίες, που όμως μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν τις θεατρικές του παραστάσεις.
Θυμήσου τον Σεπτέμβρη
Η σχέση του με το τραγούδι ήρθε από σπόντα, αλλά κατάφερε να αφήσει το στίγμα του, με ορισμένες υπέροχες ερμηνείες και κυρίως με το θαυμάσιο τραγούδι του Γιάννη Σπανού «Θυμήσου τον Σεπτέμβρη», που τραγούδησε μοναδικά το 1967 για τις ανάγκες της ομώνυμης θεατρικής παράστασης. Ακόμη ένα τραγούδι του Σπανού, το «Ήρθες αγάπη μου» γοήτευσε, ενώ το 1976 κυκλοφόρησε και έναν προσωπικό δίσκο με τίτλο «Ανάσα μου», σε μουσική Βαγγέλη Πιτσιλαδή.
Πάτερ Ημών
Στην τηλεόραση δούλεψε πολύ, τόσο στην κρατική όσο και στην ιδιωτική, κάνοντας την αρχή του το 1970 στο πρώτο σήριαλ της ΥΕΝΕΔ, «Το Σπίτι με τον Φοίνικα». Έπαιξε σε δεκάδες σειρές, αλλά τη μεγαλύτερη επιτυχία την είχε με την κωμική σειρά (1995-96) «Πάτερ Ημών», υποδυόμενος έναν ραδιοφωνικό παραγωγό, που μεγαλώνει μόνος του τις δυο κόρες του. Μία σειρά που επαναλαμβανόταν για χρόνια και έκανε τον Καρρά σχεδόν μέλος κάθε οικογένειας.
Ανθρωποφαγία
Κοινωνικά ευαίσθητος, ο Καρράς, δραστηριοποιήθηκε για την ενίσχυση ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, διοργάνωσε τον πρώτο διεθνή έρανο για τα θύματα της Βοσνίας, διετέλεσε επίτιμος πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού», βραβεύτηκε από πολλές οργανώσεις για τη φιλανθρωπία του, ενώ το 2000 εξελέγη βουλευτής, μετά από την πρόταση του Κώστα Καραμανλή, με τη ΝΔ. Έπειτα από εφτά χρόνια στο κοινοβούλιο, αποσύρθηκε από την πολιτική απογοητευμένος με το πολιτικό σύστημα και την «ανθρωποφαγία» του, όπως είχε δηλώσει, για να επιστρέψει, σε αυτό που πάντα αγαπούσε, το θέατρο.
Νεανικός έρωτας
Ο Κώστας Καρράς, παντρεύτηκε το 1965, την αγαπημένη του Αγγελική Μπαρούτσου, την οποία είχε γνωρίσει όταν ακόμη εκείνη σπούδαζε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού, αλλά πέρα από επιλεγμένες εμφανίσεις της, προτίμησε να αφοσιωθεί στον άντρα της και το παιδί που απέκτησαν. Ένας νεανικός έρωτας που κράτησε σχεδόν μισό αιώνα και ήταν παράδειγμα για τον χώρο του θεάματος.
Τεράστια αγκαλιά
Έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο, ο Κώστας Καρράς πεθαίνει στις 6 Μαΐου του 2012, αφήνοντας πίσω του σημαντικό έργο, λίγα, αλλά υπέροχα ερμηνευμένα τραγούδια και κυρίως την ανάμνηση, ενός ζεστού χαμόγελου, μίας τεράστιας αγκαλιάς για κάθε άνθρωπο που είχε την ανάγκη του.
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / Χ. Αναγνωστάκης / photo: eurokinissi)
