Όταν πρόκειται για πλανήτες με μεγάλες κηλίδες, ο Δίας και η περίφημη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του μπορεί να έρχονται στο μυαλό.

Όμως μια μελέτη έχει ρίξει νέο φως σε ένα λιγότερο γνωστό μεγάλο σημείο στο ηλιακό μας σύστημα .

Χρησιμοποιώντας το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, οι επιστήμονες παρατήρησαν ένα μεγάλο σκοτεινό σημείο στον Ποσειδώνα με διάμετρο περίπου 6.200 μιλίων (10.000 km) – 20 φορές το μέγεθος του Γκραντ Κάνυον.

Αυτό το μεγάλο κενό έχει ένα απροσδόκητο μικρότερο φωτεινό σημείο δίπλα του και οι επιστήμονες δεν είναι ακόμα σίγουροι πώς σχηματίστηκε.

Μιλώντας στο MailOnline, ο καθηγητής Patrick Irwin, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, είπε: «Γνωρίζουμε ότι αυτά τα σκοτεινά σημεία είναι αντικυκλωνικές δίνες, όπως ακριβώς η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία, αλλά πώς και γιατί σχηματίζονται δεν είναι ξεκάθαρα κατανοητό».

Το σκοτεινό σημείο του Ποσειδώνα παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από το διαστημόπλοιο Voyager 2 της NASA το 1989.

Ωστόσο, δεν είναι μόνιμο χαρακτηριστικό και εξαφανίζεται κάθε λίγα χρόνια, γεγονός που καθιστά δύσκολη την παρατήρησή του με επαρκή λεπτομέρεια.

Το 2018, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA εντόπισε το σκοτεινό σημείο για άλλη μια φορά.

«Πολλά σκοτεινά σημεία έχει δει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble μετά το Voyager 2 GDS», είπε ο καθηγητής Irwin.

«Αυτές οι κηλίδες φαίνεται να σχηματίζονται τυχαία κάθε λίγα χρόνια είτε στα βόρεια είτε στα νότια μεσαία γεωγραφικά πλάτη και στη συνέχεια παρασύρονται προς τον ισημερινό, χάνονται τελικά μετά από ένα γήινο έτος περίπου.

Σε αυτή τη νέα μελέτη, ο καθηγητής Irwin και η ομάδα του άρχισαν να δουλεύουν μελετώντας το σκοτεινό σημείο από το έδαφος για πρώτη φορά.

Το VLT είναι εξοπλισμένο με φασματοσκοπικό εξερευνητή πολλαπλών μονάδων, ο οποίος διαιρεί το ηλιακό φως που ανακλάται από τον Ποσειδώνα στα χρώματα και τα μήκη κύματος των συστατικών του.

Αυτό επέτρεψε στην ομάδα να μελετήσει το σημείο με περισσότερες λεπτομέρειες από ποτέ.

«Είμαι απόλυτα ενθουσιασμένος που μπόρεσα όχι μόνο να κάνω την πρώτη ανίχνευση ενός σκοτεινού σημείου από το έδαφος, αλλά και να καταγράψω για πρώτη φορά ένα φάσμα ανάκλασης ενός τέτοιου χαρακτηριστικού», είπε ο καθηγητής Irwin.

Διαφορετικά μήκη κύματος ανιχνεύουν διαφορετικά βάθη στην ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα, πράγμα που σημαίνει ότι το φάσμα μπορεί να συμπεράνει το μέγεθος και το ύψος του σκοτεινού σημείου, καθώς και τη χημική του σύνθεση.

Οι νέες παρατηρήσεις αποκλείουν την πιθανότητα τα σκοτεινά σημεία να προκαλούνται από ένα «ξεκαθάρισμα» των νεφών.

Αντίθετα, οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα σκοτεινά σημεία είναι πιθανότατα το αποτέλεσμα της ανάμειξης πάγου και ομίχλης στην ατμόσφαιρα, προκαλώντας το σκοτάδι των σωματιδίων του αέρα.

Οι παρατηρήσεις πρόσφεραν επίσης ένα αποτέλεσμα έκπληξη.

«Στη διαδικασία ανακαλύψαμε έναν σπάνιο τύπο φωτεινού σύννεφου που δεν είχε εντοπιστεί ποτέ πριν, ακόμη και από το διάστημα», δήλωσε ο Δρ Μάικλ Γουόνγκ, συν-συγγραφέας της μελέτης από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ.

Αυτά τα σπάνια σύννεφα εξηγούν το φωτεινό σημείο δίπλα στο μεγαλύτερο σκοτεινό σημείο, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Η ομάδα ελπίζει ότι τα ευρήματα θα καταδείξουν τις δυνατότητες των τηλεσκοπίων που βασίζονται στη Γη.

«Αυτή είναι μια εκπληκτική αύξηση στην ικανότητα της ανθρωπότητας να παρατηρεί το σύμπαν», πρόσθεσε ο Δρ Wong.

«Στην αρχή, μπορούσαμε να εντοπίσουμε αυτά τα σημεία μόνο στέλνοντας ένα διαστημόπλοιο εκεί, όπως το Voyager. Στη συνέχεια, αποκτήσαμε τη δυνατότητα να το κάνουμε εξ αποστάσεως με το Hubble.

«Τέλος, η τεχνολογία έχει προχωρήσει για να το επιτρέψει αυτό από το έδαφος. Αυτό θα μπορούσε να με αφήσει εκτός δουλειάς ως παρατηρητή του Hubble!».

(photo: pixabay)