Προφανώς όχι γιατί κολυμπούν… καρχαρίες ή υπάρχει ενεργό ηφαίστειο, αλλά γιατί περνάμε πολλή ώρα σ’ αυτό, κάνουμε πάρα πολλά πράγματα από συνήθεια και «ρουτινιάρικα» και έτσι ξεχνάμε την ασφάλεια! Άλλωστε, και οι στατιστικές δείχνουν ότι τα πιο πολλά ατυχήματα όντως συμβαίνουν στο σπίτι. Έτσι, καλό είναι να θυμόμαστε ποιοι είναι οι βασικοί κίνδυνοι που αντιμετωπίζουμε (έστω και εν… αγνοία μας) και πώς πρέπει να προνοήσουμε για να ελαχιστοποιήσουμε τις πιθανότητες να συμβούν σε μας και στην οικογένειά μας.

• Πτώσεις. Είναι το υπ’ αριθμόν ένα ατύχημα στο σπίτι όσον αφορά τη συχνότητα. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ένας μώλωπας αλλά και ένα σπασμένο άκρο. Έτσι, κάνουμε το πάτωμα του σπιτιού μας πιο ασφαλές μην αφήνοντας καλώδια εκτεθειμένα, παρατημένα αντικείμενα (π.χ. παιχνίδια), χρησιμοποιώντας χαλιά ή πατάκια που δεν γλιστράνε, προσέχοντας να μην υπάρχουν νερά όταν καθαρίζουμε. Επίσης, προσοχή χρειάζεται όταν προσπαθούμε να φτάσουμε σε κάποιο ψηλό ράφι. Ένα ελαφρύ πλαστικό σκαμπό ή μια καρέκλα είναι κακές επιλογές, υπάρχουν σκάλες σε διάφορα μεγέθη γι’ αυτή τη δουλειά.
• Εγκαύματα. Υπάρχουν αμέτρητα αντικείμενα στο μέσο σπίτι που μπορούν να προκαλέσουν ένα επώδυνο έγκαυμα. Τηγάνια, βραστήρες, φούρνοι. κουζίνες είναι τα πιο προφανή, αλλά κίνδυνος υπάρχει και από μικρότερα αντικείμενα, όπως αναπτήρες, κεριά κ.λπ. Ειδικά αν στο σπίτι υπάρχουν μικρά παιδιά, χρειάζεται αυξημένη προσοχή (λ.χ. δεν πρέπει να μένουν εκτεθειμένα τέτοια μικροαντικείμενα, δεν πρέπει να μένουν χωρίς επιτήρηση στην κουζίνα). Επίσης, ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στο μαγείρεμα -απ’ όλους. Εξίσου σημαντικός κίνδυνος είναι το έγκαυμα από καυτό νερό. Ανοίγετε προσεκτικά τη βρύση του μπάνιου σας και να βεβαιώνεστε πάντα ότι δεν ανοίξατε λάθος παροχή.
• Κοψίματα. Τα μαχαίρια, τα ψαλίδια και όλα τα αιχμηρά αντικείμενα είναι ο προφανής κίνδυνος. Όμως, ο πιο ύπουλος κίνδυνος είναι τα σπασμένα γυαλιά. Αν σπάσει λ.χ. ένα ποτήρι, μην αμελήσετε να καθαρίσετε γρήγορα τον χώρο και να αναζητήσετε ακόμα και τα πιο μικροσκοπικά θραύσματα.
• Πνιγμός. Αυτή είναι μια απειλή που αφορά κυρίως τα μικρά παιδιά, καθώς περνούν μια περίοδο περιέργειας και μάθησης κατά την οποία τείνουν να βάζουν τα πάντα στο στόμα τους. Το βασικό μέτρο ασφαλείας είναι να μη μένουν χωρίς επίβλεψη. Παράλληλα, όμως, δεν πρέπει να υπάρχει οποιοδήποτε μικροαντικείμενο (και παιχνίδια) μπορεί να χωράει στο στόμα τους.
• Δηλητηρίαση. Στα σπίτια μας υπάρχουν αρκετές χημικές ουσίες που μπορεί να προκαλέσουν δηλητηρίαση. Απορρυπαντικά, καθαριστικά, σκόνες πλυντηρίου κ.λπ. πρέπει να μένουν αποθηκευμένα σε ασφαλές μέρος και πάντα στη συσκευασία τους. Το ίδιο ισχύει για τα φάρμακα και τα καλλυντικά. Και, τέλος, υπάρχει και ένας κίνδυνος που σχεδόν όλοι παραβλέπουμε: τρόφιμα που έχουν λήξει. Ελέγχουμε, λοιπόν, το ψυγείο μας και τα ντουλάπια μας για τέτοια προϊόντα και τα πετάμε χωρίς δεύτερη σκέψη.
• Πτώση αντικειμένων. Ένας κίνδυνος που αφορά όλες τις ηλικίες. Μικροαντικείμενα, διακοσμητικά, ασταθώς στερεωμένοι πίνακες και πολλά άλλα μπορούν να τραυματίσουν τον οποιονδήποτε, ανά πάσα στιγμή. Πρέπει, λοιπόν, τα πάντα να είναι καλά στερεωμένα και τα ράφια της βιβλιοθήκης λ.χ. να μην είναι γεμάτα-τουλάχιστον από βαριά αντικείμενα. Το ίδιο ισχύει για εργαλεία ή σύνεργα που χρησιμοποιείτε για κάποια δουλειά – π.χ. κατσαρόλες. Να βεβαιώνεστε πάντα ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να πέσουν.
• Ασφυξία. Ένας κίνδυνος κυρίως για τα μικρά παιδιά, που μπορεί να κινδυνεύσουν από ασφυξία ακόμα και στην πιο μικρή ποσότητα νερού. Το μπάνιο του σπιτιού, λοιπόν, είναι ένα δωμάτιο στο οποίο δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση χωρίς επίβλεψη. Όμως, αυτός ο κίνδυνος ελλοχεύει και σε κορδόνια κουρτινών, καλώδια κ.λπ. Ο κανόνας είναι απλώς: δεν αφήνετε να αιωρούνται ή να υπάρχουν εκτεθειμένα στο σπίτι σας.

(newsbeast – freepik)