Πρέπει με λίγα λόγια να είσαι πάντα παρών και να ζεις τη στιγμή, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα είσαι κλεισμένος μέσα στο σπίτι σου.

Ερευνώντας ποια παρέμβαση ήταν πιο αποτελεσματική, ερευνητές εργάστηκαν με 216 ανθρώπους, που ο καθένας συμμετείχε σε 1 από 4 ομάδες και αφοσιώθηκαν είτε στη νοσταλγία, είτε στην ευγνωμοσύνη, είτε στον καλύτερο δυνατό εαυτό, ενώ η τέταρτη ομάδα στον έλεγχο.

• Όσοι ανήκαν στην ομάδα της νοσταλγίας έπρεπε να ανακαλέσουν μια συναισθηματική ανάμνηση της ζωής τους που συνέβη πριν το lockdown.
• Για την ευγνωμοσύνη, οι συμμετέχοντες ενθαρρύνθηκαν να γράψουν 3 πράγματα που πήγαν καλά κατά τη διάρκεια της ημέρας και γιατί.
• Για τον καλύτερο δυνατό εαυτό, οι συμμετέχοντες έπρεπε να σκεφτούν πού φαντάζονταν τον εαυτό τους στο μέλλον μετά τη λήξη του lockdown.
• Οι συμμετέχοντες στην ομάδα ελέγχου έπρεπε να θυμηθούν την υπόθεση μιας ταινίας που είδαν πρόσφατα και στη συνέχεια έπρεπε να μιλήσουν για τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσοι συμμετείχαν σε παρεμβάσεις του καλύτερου δυνατού εαυτού και της ευγνωμοσύνης, ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικής σύνδεσης σε σχέση με όσους νοσταλγούσαν.

Οι συμμετέχοντες στην ομάδα του καλύτερου δυνατού εαυτού, φάνηκε επίσης να έχουν σημαντικά πιο θετικά συναισθήματα από αυτούς στην ομάδα της νοσταλγίας.

Οι ερευνητές πιστεύουν, ότι η ευγνωμοσύνη και ο καλύτερος δυνατός εαυτός διοχετεύουν την προσοχή σε θετικές πλευρές της ζωής ενός ανθρώπου δίνοντάς του ελπίδα και εμποδίζοντας την ανασκαφή στην παρούσα κατάσταση.

Η Amelia Dennis, δήλωσε ότι οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι κοιτάζοντας στο μέλλον και εκτιμώντας το θετικό στη ζωή του, τώρα, κάποιος έχει περισσότερο ψυχολογικό όφελος από το να θυμάται το παρελθόν. Οι ερευνητές σημειώνουν, ότι οι περιορισμοί και τυχόν μελλοντικά lockdowns αφαίρεσαν την αίσθηση ελέγχου στη ζωή μας. Για χάρη της ευεξίας μας, πρέπει να αναγνωρίσουμε αυτά που έχουμε αντί να λυπόμαστε για αυτά που χάσαμε.

Οι συμμετέχοντες πέρασαν επίσης από συνέντευξη σχετικά με τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά όσον αφορά την προσκόλληση και τον έλεγχο των συναισθημάτων τους. Όσοι είχαν χαμηλό άγχος προσκόλλησης (πιστεύουν ότι αξίζουν να αγαπιούνται) και όσοι είχαν χαμηλότερη αποφυγή προσκόλλησης (πιστεύουν ότι οι άλλοι ήταν άξιοι εμπιστοσύνης) ήταν πιο πιθανό να έχουν μεγαλύτερη ευεξία στο lockdown. Όσοι είχαν μεγαλύτερο έλεγχο των συναισθημάτων τους φάνηκαν επίσης να είναι πιο ανθεκτικοί στις παρούσες καταστάσεις, κάτι που προστατεύει τη γενική τους ευεξία.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα lockdowns επηρέασαν σημαντικά την ψυχική και συναισθηματική ευεξία και είναι πιθανό μελλοντικά να έχουν την ίδια επίδραση. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ποιες ψυχολογικές τεχνικές μπορούν να ωφελήσουν περισσότερο τους ανθρώπους σε δύσκολους καιρούς.

ratpack/ photo pexels