“Η ανακριτική επιτροπή κίνησε τότε πολύ γρήγορα ποινική δίωξη κατά του εισαγγελέα, του προέδρου και τριών δικαστών που επηρέασαν ενεργά αυτήν την απόφαση. Σύντομα θα τους βάλουμε στη λίστα καταζητούμενων”.

Οι ρωσικές αρχές τόνισαν επανειλημμένα ότι οι αποφάσεις του ΔΠΔ δεν έχουν καμία σημασία για τη Μόσχα, ακόμη και από νομική άποψη. Τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, το ΔΠΔ εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για τον Πούτιν και τον Λβόβα-Μπέλοβα. Αφορμή ήταν η υποτιθέμενη υπόνοια για «παράνομη απέλαση παιδιών από τα κατεχόμενα της Ουκρανίας στη Ρωσία».

Το Κρεμλίνο έκρινε νομικά άκυρη την απόφαση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Ο προεδρικός εκπρόσωπος Ντμίτρι Πεσκόφ εξήγησε ότι η Ρωσία «όπως και ορισμένα κράτη δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία αυτού του δικαστηρίου». Από την πλευρά της, η Λβόβα-Μπέλοβα τόνισε ότι η Μόσχα δεν κάνει τίποτα παράνομο. Η Συνήγορος του Πολίτη υποστήριξε:

«Δεν έχουμε λάβει ούτε ένα αίτημα που να επιβεβαιώνει ότι παιδιά χωρίστηκαν από τους γονείς τους, ότι, για παράδειγμα, αυτό ή εκείνο το παιδί απελάθηκε, δηλαδή μεταφέρθηκε βίαια στο ρωσικό έδαφος».

Τότε, το Κίεβο χαιρέτισε την απόφαση με εκδικητικότητα. Ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Ντμίτρι Κουλέμπα το χαιρέτισε, υποστηρίζοντας ότι «οι τροχοί της δικαιοσύνης γυρίζουν».

Ενώ 123 χώρες είχαν υπογράψει το Καταστατικό της Ρώμης, 41 δεν το είχαν υπογράψει – συμπεριλαμβανομένων της Κίνας, της Ινδίας, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας. Εκτός από τη Ρωσία, το Ισραήλ, το Σουδάν και οι ΗΠΑ είχαν επίσης αποσύρει τις υπογραφές τους. Το αμερικανικό Κογκρέσο ψήφισε ακόμη και νομοθεσία το 2002 που απαγόρευε κάθε συνεργασία με το δικαστήριο και εξουσιοδοτούσε «όλα τα απαραίτητα και εύλογα μέσα» για την απέλαση οποιουδήποτε Αμερικανού ή υπηκόου συμμαχικής χώρας από τη Χάγη, εάν χρειαστεί με στρατιωτική βία.

(photo: pixabay)