Η πρόταση του De Giorgi φυσικά είναι προς το ιταλικό συμφέρον με μία δόση πλεονεκτημάτων και για την ελληνική πλευρά αφού οι μεταναστευτικές ροές από τη Βόρεια Αφρική μέσω Λιβύης και Τυνησίας είναι βασικό πρόβλημα. Βέβαια, η κίνηση συγκρότησης μίας τέτοιας Μοίρας θα έκοβε ίσως αρκετές από αυτές τις ροές με αποτέλεσμα βέβαια αυτές να μεταφερθούν αλλού.

Δεν υπάρχει περίπτωση η πρόταση αυτή να λάβει σάρκα και οστά όπως το ονειρεύεται ο De Giorgi και λόγω του ότι η Ελλάδα μάλλον δε θα συμμετάσχει αλλά να και επειδή αν οι ροές αυτές, που τώρα στη δυτική Λιβύη τις ελέγχουν οι τοπικοί δουλέμποροι με τουρκική επίβλεψη, θα στείλουν τον κόσμο τους στην Τουρκία και από εκεί στο Αιγαίο. Άρα, η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει ούτως ή άλλως τη δουλειά που κάνει ήδη στο Αιγαίο και τον Έβρο σε μεγαλύτερη βάση, σε αυτή την περίπτωση θα βοηθούσαν οι Ιταλοί αντίστοιχα;

Όλες αυτές οι ενέργειες έχουν ανταλλάγματα, την Ελλάδα τη συμφέρει να έχει διαρκή παρουσία σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, την Ερυθρά Θάλασσα και τη Σομαλία, θάλασσες με μεγάλη κίνηση εμπορικών πλοίων αλλά και μέρη από όπου προέρχεται κόσμος που μεταβαίνει στην Ευρώπη. Θα χρειαζόταν να επενδυθούν περισσότερα και από ιταλικής πλευράς για να λειτουργήσει αυτή η πρόταση στην πραγματικότητα.