Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε μπροστά από τους επιβλητικούς ναούς που λαξεύτηκαν στους βράχους πριν από περισσότερες από τρεις χιλιετίες, περιμένοντας τη στιγμή που ο αναδυόμενος ήλιος θα φώτιζε με ακρίβεια χιλιοστού, τα ιερά στο εσωτερικό του μνημείου.

Το καθηλωτικό φαινόμενο επαναλαμβάνεται με απόλυτη ακρίβεια εδώ και 3.000 χρόνια. Στις 22 Οκτωβρίου, το πλήθος παρακολούθησε τις πρώτες ακτίνες του ήλιου να διαπερνούν τον σκοτεινό διάδρομο των 60 μέτρων και να εισχωρούν στο βαθύτερο σημείο του ναού, το Άδυτο. Εκεί, το ηλιακό φως «αγκάλιασε» με ακρίβεια τα αγάλματα του θεού Ρα, του θεού Άμων-Ρα και του ίδιου του Φαραώ Ραμσή Β΄, ο οποίος απεικονίζεται ως ισόθεος.

Το μυστήριο του σκοτεινού θεού και η μετατόπιση του ναού
Το αρχιτεκτονικό αυτό επίτευγμα του 13ου αιώνα π.Χ. σχεδιάστηκε από τους μηχανικούς του Ραμσή Β΄ για να αποδείξει την απόλυτη θεϊκή του ισχύ, αλλά κρύβει και μια εντυπωσιακή λεπτομέρεια: δίπλα στα τρία φωτισμένα αγάλματα στέκει το άγαλμα του θεού Πταχ —του θεού του Κάτω Κόσμου. Σύμφωνα με τον αρχαίο σχεδιασμό, ο Πταχ παραμένει πάντα στο σκοτάδι, καθώς η φύση του συνδέεται αποκλειστικά με το σκότος.

Η ευθυγράμμιση πραγματοποιείται μόλις δύο φορές τον χρόνο, στις 22 Οκτωβρίου (ημέρα στέψης του Φαραώ) και στις 22 Φεβρουαρίου (ημέρα γέννησής του).

Το πλέον παράδοξο της ιστορίας, όμως, είναι ότι το φαινόμενο επιβίωσε από μια γιγαντιαία ανθρώπινη παρέμβαση. Το 1968, λόγω της κατασκευής του φράγματος του Ασουάν, ολόκληρος ο ναός τεμαχίστηκε και μεταφέρθηκε 200 μέτρα ψηλότερα για να σωθεί από την πλημμύρα. Παρά τη μετακίνηση αυτή, οι σύγχρονοι μηχανικοί κατάφεραν να διατηρήσουν την αστρονομική ευθυγράμμιση, με μια ελάχιστη απόκλιση μόλις μίας ημέρας σε σχέση με την αρχαιότητα.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

^{photo: pixabay}