Το κόμμα που θα “αγαπάει” μάλιστα τους Ρώσους αντί για τους Αμερικάνους και βεβαίως την Ορθοδοξία. Όλα αυτά δύσκολο να τα πιστέψουμε τόσο εμείς όσο και ο κόσμος, που έχει φάει πολύ πρόλογο από μεγαλοχριστιανούς και μεγαλοπατριώτες.

Γίνεται πάντως χαμός με ζυμώσεις από τους αζύμωτους (εκτός βουλής) πλέον πολιτικούς, που είναι άφθονοι στο χώρο της δεξιάς και που θέλουν να ξαναμπούν στο παιχνίδι.

Την όρεξη πάντως τους την άνοιξε ο Μητσοτάκης με την αψυχολόγητη διαγραφή του Κρανιδιώτη, με την οποία έκανε άνοιγμα στο κέντρο κλείνοντας όμως με πάταγο την πόρτα προς τα δεξιά (μέγα σφάλμα).

Το θέμα είναι ότι φαίνεται να υπάρχουν τουλάχιστον δύο ομάδες που θέλουν να αυτοανακυρηχτούν σε κόμμα, που ξαφνικά αγάπησε δήθεν  τον…Πούτιν, αφού η διαφαινόμενη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εκλογές, δεν πρέπει σύμφωνα με τα σχέδια της νέας τάξης να δώσει ισχυρή κυβέρνηση, αλλά ένα ιταλικού μοντέλου μπάχαλο, αφού μετά τον Λεβέντη και την πτώση από ότι φαίνεται του Καμμένου (οψόμεθα ωστόσο), κάπου πρέπει να πάνε τα κουκιά του σοφού λαού, ο οποίος από ότι έχει αποδειχτεί κάθε άλλο παρά σοφός είναι, αφού τα ίδια λάθη δεν τα κάνει μόνο δύο φορές αλλά και τρεις και τέσσερις.

Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε από το 3% στο 37%, εξάπτει την φαντασία πολλών, που λιγουρεύονται καρέκλες. Να δούμε, αν γίνει αυτό το κόμμα τελικά, τι θα τάξει στους αδιόρθωτους και ευκολόπιστους Έλληνες ψηφοφόρους. Και αυτό το λέμε, γιατί τους πολιτικούς των άλλων κομμάτων, ήδη τους ξέρουμε.

Όσο για τα δισεκατομμύρια που θα ερχότανε από τον Πούτιν πέρισυ την άνοιξη  στην πρώτη φορά αριστερά, ελπίζουμε να μη μας τα τάξουνε και οι κύριοι από το καινούργιο κόμμα.

Η κουβέντα βέβαια που γίνεται για όμιλο με κανάλια κτλ που θα ελέγχεται από το κόμμα, κάθε άλλο παρά για ρωσικό πρότζεκτ μοιάζει, διότι οι Ρώσοι εδώ και χρόνια, τέτοιου είδους διαπλοκές τις έχουν απορρίψει και αυτό σας το λέμε μετά πάσης βεβαιότητος. 

Η ρωσική μάλιστα πρεσβεία φαίνεται ενοχλημένη που κάποιοι χρησιμοποιούν την Ρωσία για τα μικροπολιτικά τους παιχνίδια.

Απλά η λιγούρα πολλές φορές σε κάνει να φαντασιώνεσαι μεζέδες.

Δημοσθένης Λιακόπουλος